บทที่ 511 ผู้มีเมตตาไม่อาจบัญชาทัพ ทุกอย่างพร้อมสรรพ

เมื่อได้ยินคำถามของจางหมิงหย่วนที่พุ่งตรงเข้าสู่ประเด็นสำคัญ ฝ่ามือของเฉินอวี้ฮวนซึ่งเดิมวางอยู่บนหลังคารถก็กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ถ้าพวกตาแก่หัวโบราณนั่นจัดการง่าย หลายวันมานี้ตอนอยู่ในเมือง ฉันก็คงไม่ถึงกับนอนหลับอย่างสงบไม่ได้แม้แต่คืนเดียวหรอก”

เฉินอวี้ฮวนถูใบหน้าที่หนาวจนแข็งเล็กน้อย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและจนปัญญา

“คนพวกนั้นล้วนเป็นขุนนางเก่าแก่ที่เคยติดตามปู่กับพ่อของฉัน กินฝุ่นและหลั่งเลือดอยู่ในสถานที่ก่อสร้างมาก่อน พวกเขาถือหุ้นอยู่ในมือ แต่ในสมองยังคงยึดติดกับแนวทางเก่า ๆ เมื่อสิบปีก่อน ตอนสร้างบ้านพักระดมทุนในเขตเมืองเก่า! ย่ำอยู่กับที่ ดื้อรั้นไม่ยอมเปลี่ยนแปลง!”

ยิ่งพูด เขาก็ยิ่งโมโห เขาหยิบซิการ์ออกจากกระเป๋า แต่ขี้เกียจแม้กระทั่งตัดหัว จึงคาบไว้ในปากแล้วกัดเคี้ยวเล่นเพื่อสนองความอยาก