บทที่ 551 ตรึงไว้บนเสาแห่งความอัปยศ

ในขณะนี้

เมื่อมองจางเผิงเฉิงที่แผ่อยู่บนพื้นราวกับกองโคลนเละ มองจางเจี้ยนกั๋วที่อยู่ไม่ไกลกำลังปิดหน้าร้องไห้โฮ และมองผู้เฒ่าบนรถเข็นตรงหน้าผู้ลำเอียงมาทั้งชีวิต ซึ่งเวลานี้ทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตาย

ลมหายใจอัดอั้นที่จางหมิงหย่วนเก็บกดไว้สองชาติ หมักหมมมานานกว่าสิบปี ในที่สุดก็ถูกระบายออกอย่างสะใจและหมดสิ้น บนเวทีที่เต็มไปด้วยผู้มีอำนาจแห่งนี้!

ชาติที่แล้ว ขณะที่เขานอนรอความตายบนเตียงผู้ป่วย ไอเป็นเลือด จางเผิงเฉิงพาโจวฮุ่ยมาถอดท่อออกซิเจนของเขา ตอนนั้นพวกเขาสูงส่งและหยิ่งผยองเพียงใด!

แต่วันนี้ เขาจะคืนความอัปยศที่เคยได้รับในชาติก่อนให้พวกมันสิบเท่า ร้อยเท่า! เขาไม่เพียงจะถอดเปลือกข้าราชการของจางเผิงเฉิงออกเท่านั้น แต่ยังจะฉีกหนังหน้าจอมปลอมของครอบครัวจางเจี้ยนกั๋วต่อหน้าสาธารณชน ตรึงพวกมันไว้บนเสาแห่งความอัปยศ ให้ไม่มีวันเงยหน้าได้ไปชั่วชีวิต!