บทที่ 552 กรรมตามสนองมาแล้ว!

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา

“โครม!”

ประตูใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงถูกคนถีบเปิดออกอย่างแรง!

กู้จือสิงกำแฟ้มพลาสติกสีน้ำเงินไว้ในมือ เขาราวกับกระทิงที่ถูกยั่วโทสะจนคลุ้มคลั่ง พุ่งเข้ามาด้วยฝีเท้ายาว ๆ

เวลานี้ใบหน้าของเขาแดงคล้ำราวกับสีตับหมู เส้นเลือดบนหน้าผากเต้นตุบ ๆ แม้แต่ลมหายใจก็ยังเต็มไปด้วยเสียงหอบหนัก