บทที่ 112 วาดเสือไม่สำเร็จกลับกลายเป็นสุนัข

“คดีประหลาดเช่นนี้ ข้ากลับไม่เคยได้ยินมาก่อนรึ? มาๆๆ คุณชายสี่หลิ่ว เจ้าจงเล่าให้ละเอียดหน่อย!”

หลิ่วเฉิงกล่าวขึ้นว่า “ข้าก็เพียงได้รับฟังมาจากบัณฑิตผู้มีความรู้ท่านหนึ่งในเมืองจิงโจวขอรับ คนผู้นี้แซ่ไต้ นามว่าจื้อเกา เชี่ยวชาญในศาสตร์พงศาวลี มีความรู้ไม่น้อย ตอนนี้กำลังรอให้องค์ชายทรงเรียกเข้าพบอยู่นอกท้องพระโรงขอรับ”

ในแววพระเนตรของปาตงหวังฉายแสงแห่งความเข้าใจขึ้นมา ทรงชี้ไปที่หลิ่วเฉิง พลางตรัสยิ้มทีละคำว่า
“เตรียมการมาพร้อม... เตรียมการมาพร้อมจริงๆ!”

หลิ่วเฉิงยกมือประสานคารวะ “ก็เพื่อสร้างความรื่นเริงถวายองค์ชายเท่านั้นขอรับ”

การให้ไต้จื้อเกามาเป็นผู้เปิดโปงหวังหยางแทนตนนั้น เป็นไปตามความเห็นของพี่ชายเขา หลิ่วถานคิดไว้ล่วงหน้าแล้วว่า หากให้หลิ่วเฉิงลุกขึ้นมากล่าวหาหวังหยางเรื่องตัวตนปลอมด้วยตนเอง นั่นย่อมถือเป็น “การกล่าวหา” ซึ่งเข้าข่ายคดีอาญา ตามกฎหมายฉี หากผู้กล่าวหาให้ร้ายผู้อื่นโดยเท็จ ต้องรับโทษแทน!