บทที่ 123 ใคร...ใครกันที่หวังดีต่อท่าน

ที่เซี่ยซิงหานกำชับหวังหยางเช่นนี้ ก็เพราะนางนึกถึงสหายสนิทในห้องส่วนตัวของนาง เซียวเป่าเยว่

อันที่จริงเซี่ยซิงหานก็ไม่ทราบว่าเซียวเป่าเยว่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องขององค์รัชทายาทลึกซึ้งเพียงใด แต่นางรู้ถึงความสามารถของเซียวเป่าเยว่มาโดยตลอด ในใจมีอุบายอันล้ำเลิศ ในอกซ่อนแผนการอันแยบยล หากมิใช่เพราะเป็นสตรีร่างอรชร เกรงว่าคงจะได้เป็นกุนซืออันดับหนึ่งภายใต้บัญชาขององค์รัชทายาทไปนานแล้ว

ทุกคนต่างกล่าวว่าหวังหรงคือบัณฑิตผู้มีพรสวรรค์เป็นอันดับหนึ่งแห่งราชวงศ์ฉี หากว่ากันด้วยเรื่องบทกวีและร้อยแก้วแล้ว เซียวเป่าเยว่อาจจะสู้หวังหรงไม่ได้ แต่หากเป็นเรื่องความรู้ร้อยสำนัก การวางแผนและตัดสินใจแล้ว ผลแพ้ชนะยังยากที่จะบอกได้!

หลังจากที่เซียวเป่าเยว่มาถึงจิงโจว ก็ได้พบนางเพียงครั้งเดียว นางไม่รู้จุดประสงค์ในการเดินทางมาครั้งนี้ของเซียวเป่าเยว่ แม้กระทั่งเซียวเป่าเยว่จากไปแล้วหรือยังก็ไม่ทราบ แต่นางยังจำคำเตือนของเซียวเป่าเยว่ก่อนจากไปได้ "อย่าได้ไปยุ่งเกี่ยวกับปาตงอ๋อง"

เมื่อพี่เซียวกล่าวเช่นนี้ เกรงว่าคงไม่ใช่การพูดจาเลื่อนลอยเป็นแน่