บทที่ 155 คิดการใหญ่

เซียวเป่าเยว่กล่าวเสียงเย็นชา "เหลียนซาน"

ชายหน้าตาอ่อนหวานผู้ราวกับฝันร้ายผู้นั้นกำลังจะก้าวไปข้างหน้า ก็มีผู้หนึ่งวิ่งมารายงานอย่างรวดเร็ว เสียงร้อนรน "นายน้อย! เหล่าทหารจะเข้ามาตรวจค้นห้องแล้ว ใกล้จะต้านไว้ไม่อยู่แล้ว!"

หวังหยางพูดกับตัวเอง "เร็วขนาดนี้เชียวรึ ถึงครึ่งชั่วยามแล้วรึ โอ้ใช่ อย่างช้าที่สุดคือครึ่งชั่วยาม เช่นนั้นก็ไม่เป็นไรแล้ว"

วาจานี้เมื่อเอ่ยออกมา บรรยากาศที่ตึงเครียดราวกับจะเกิดสงครามก็ยิ่งหนักอึ้งขึ้นไปอีก

เหล่านักดาบร่างกายเกร็งแน่น ราวกับเสือดาวที่เตรียมจะกระโจน! มองดูหวังหยาง ทุกคนล้วนเผยจิตสังหาร เหลียนซานหรี่ตาทั้งสองข้างลงเล็กน้อย เย็นชาประดุจวิญญาณร้ายที่พร้อมจะกลืนกินผู้คน