บทที่ 159 การโต้เถียงครั้งใหญ่

หวังไท่รีบโบกมือ

“เฮ้! ท่านอามิได้พูดเช่นนั้นเสียหน่อย! ท่านอาเพียงแต่รู้สึกว่า เรื่องนี้อาจมีบางอย่างผิดปกติ เกรงว่าเจ้าจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ถูกหลอกเข้าให้ต่างหาก! แต่จะให้บอกว่าเรื่องฉางผิงชางทั้งหมดเป็นเพียงฉากบังหน้า นั่นก็เกินไปหน่อย อย่างไรเสีย การสร้างยุ้งฉางก็เป็นเรื่องใหญ่ หากสุดท้ายกลายเป็นเรื่องเหลวไหล เขาจะอธิบายอย่างไรได้? เพียงแต่จะมีการตุกติกในระหว่างขั้นตอนเตรียมการหรือไม่ แอบแบ่งธัญพืชออกมาส่วนหนึ่ง ขนไปยังโกดังสินค้าหรือไม่นั้น... เรื่องนี้พูดยากนัก

หลานรัก เจ้าอย่าลืมสิว่าเจ้ามีชื่อเสียงในวงการค้าธัญพืชอยู่แล้ว หากถึงตอนนั้นใช้ชื่อของเจ้าขนส่งธัญพืชหรือขายธัญพืช ก็จะดูเหมือนเป็นเรื่อง ‘ถูกต้องตามลำดับขั้นตอน’ ไปโดยปริยาย เมื่อถึงคราวเรื่องแตก สืบสวนลงมา ผู้ที่มีส่วนร่วมในการสร้างยุ้งฉางคือเจ้า ผู้ที่เช่าคลังสินค้าก็เป็นเจ้า หากแม้แต่การส่งเรือยังเป็นเจ้าด้วยอีกล่ะก็ เช่นนั้น…”

สีหน้าของหวังหยางพลันดูน่าเกลียดอย่างยิ่ง ฝ่ามือที่กำและคลายสั่นเทาเล็กน้อย

หวังไท่เมื่อเห็นดังนั้นก็ยิ้ม "แต่ว่านี่เป็นเพียงการคาดเดาของข้าจะเป็นความจริง"