บทที่ 203: ประจันหน้าในคุก

หลิวอิ๋นรู้สึกสั่นสะเทือนไปทั้งตัว

เขาไม่รู้จักอาณาจักรไรช์ที่สาม ไม่รู้จักเขมรแดง ยิ่งไม่รู้ว่าอะไรคือการต่อสู้ระหว่างสัมบูรณนิยมทางศีลธรรมและประโยชน์นิยมทางศีลธรรม แต่เขาก็ยังคงรู้สึกสั่นสะเทือน

เขาจำต้องยอมรับว่าเด็กหนุ่มผู้นี้คิดปัญหาได้ทะลุปรุโปร่งกว่าเขา สูงส่งกว่าเขา

ก่อนหน้านี้ถึงแม้เขาจะเคยรู้สึกสับสนอยู่บ้าง แต่ก็มิอาจอธิบายหลักการที่เป็นรูปธรรมออกมาได้ บัดนี้เมื่อถูกเด็กหนุ่มผู้นี้กล่าวขึ้นมา ก็พลันรู้สึกกระจ่างแจ้งขึ้นมาในทันใด

หายนะครั้งใหญ่หลายครั้งที่เกิดขึ้น จุดเริ่มต้นล้วนมาจากมีคนต้องการจะทำความดีครั้งใหญ่