บทที่ 208: ซุ่มสิบทิศ (ห้า)

น้ำซุปขาหมูเข้มข้นหอมหวาน เนื้อห่านรสชาติกลมกล่อม ในหม้อตุ๋นหอมเครื่องเทศมีหางวัว ในซุปไก่ใสมีหอยทะเล

หวังหยางเมามายอยู่สามส่วน

เจ้าหน้าที่ฝ่ายกฎหมายหนุ่มยืนอยู่ที่มุมห้อง ร่างกายถูกเงาบดบังอยู่ครึ่งหนึ่ง ด้านหนึ่งมองดูหวังหยางและคณะสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน อาหารเลิศรส อีกด้านหนึ่งก็แทะขนมปังแผ่นใหญ่ในมืออย่างเหม่อลอย เศษขนมปังที่แห้งผากเสียดสีอยู่ระหว่างซี่ฟัน รู้สึกราวกับทรายเหมือนขี้ผึ้ง ยากที่จะกลืนลงคอ ส่วนเพื่อนร่วมงานของเขากลับได้รับสุราและอาหารจากหวังหยาง แม้จะมิอาจร่วมโต๊ะกับหวังหยางและคณะได้ แต่ก็กินกันอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส เอร็ดอร่อย

ขุนนางเมืองคนหนึ่งกล่าวอย่างชื่นชม "เหลาเซียงเสวี่ยถึงกับมีหางวัวขาย ช่างน่าแปลกเสียจริง"

ขุนนางอีกคนหนึ่งกล่าวว่า: