บทที่ 217: วันหยุดที่บ่อน้ำพุร้อน

แสงแดดแผดเผา หินผาเย็นยะเยือก

ภายในถ้ำผนังโค้งมน ดุจดังเรือนใหญ่ ผาหินคดเคี้ยว แบ่งเป็นห้องเล็กๆ

ในห้องมีเสียงน้ำพุไหลรินเบาๆ เสียงน้ำดังใสราวกับหยกกระทบกัน

ท่ามกลางแสงน้ำและเงาหิน แอ่งหินและสระน้ำเรียงราย ไอน้ำอบอวล ระหว่างสระน้ำมีฉากหินกั้น บนฉากมีม่านโปร่งแขวนอยู่ ใต้ม่านปูด้วยเสื่อไม้ไผ่ ที่แท้คือโรงอาบน้ำพุร้อนกึ่งธรรมชาติ!

ส่วนลึกของโรงอาบน้ำ มีถ้ำหินแยกออกมาอีกหลายแห่ง ในถ้ำมีสระสี่เหลี่ยมหินขาว น้ำใสจนเห็นเงาสะท้อน แสงแดดส่องลอดผ่านช่องหินบนเพดานลงมาในน้ำ เกิดเป็นเงาแสงที่เปลี่ยนแปลงไปมา ราวกับเศษทองคำลอยขึ้นลง สว่างไสวจับตา