บทที่ 218: สองสุนัขจิ้งจอกปะทะกัน

ควันเมฆา นกไกลบินกลับคืนรัง ประตูเมืองแสงไฟริบหรี่

ในห้องโถงบ้านสกุลหวัง ข่งฉางอวี๋นั่งรออยู่ทั้งบ่าย รอจนเบื่อหน่ายเหลือเกิน

อันที่จริงเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ดูเหมือนรีบร้อนจนเกินไป เขาจงใจเลือกรอจนกระทั่งหลังอาหารกลางวันจึงได้มาเยือน ใครจะรู้ว่าหวังหยางไม่อยู่บ้านเลย จำต้องนั่งรอ

แต่รอแล้วรอเล่า ก็ไม่เห็นหวังหยางกลับมา ถามคนดูแลบ้านที่เป็นทหารเกณฑ์ผู้นั้น ก็บอกเพียงว่าออกไปข้างนอกแล้ว ไม่รู้ว่าไปที่ไหนโดยเฉพาะ คนดูแลบ้านผู้นั้นถึงแม้จะเป็นทหารเกณฑ์ แต่กลับเป็นคนรู้ความ ชา ผลไม้ และขนม เตรียมไว้ให้ครบครัน เห็นเขารอเป็นเวลานานเกินไป ยังทำหน้าขอโทษเสนอว่าเขาสามารถไปทำธุระอื่นก่อนได้ รอคุณชายกลับมา จะรีบส่งข่าวให้เขาทันที

ข่งฉางอวี๋ก็ไม่อยากจะนั่งรอโง่ๆ อยู่ที่นี่ แต่เขารับคำสั่งเด็ดขาดมา หากพลาดเวลาไป สุดท้ายเกิดความผิดพลาดอะไรขึ้นมา ท่านอ๋องพิโรธดั่งสายฟ้าฟาด ตนเองจะรับผิดชอบไหวได้อย่างไร? ดังนั้นจึงทำได้เพียงแข็งใจ รอต่อไป