บทที่ 248 หวังหยางเข้าถ้ำเสือ

"...ล่วงมาถึงยุคฮั่น ศาสตร์แห่งอี้จิง เจียวลี่และจิงฝาง ล้วนมีชื่อเสียงด้านการทำนาย ตรวจสอบวิธีการที่หลงเหลืออยู่ ส่วนใหญ่เน้นการใช้ไม้ติ้วซีคำนวณกว้า สำหรับ 'ต้าจ้วน' 'ซี่ฉือ' บรรยายความหมายของการทำนายกว้า 'ซัวกว้า' กล่าวถึงการใช้กว้า 'ชุนชิว' ทั้งภาคในและภาคนอก ล้วนใช้การทำนายเพื่อตัดสินดีร้าย ทั้งหมดนี้มิใช่สิ่งที่ผู้ที่เอาแต่พูดคุยเรื่องคุณธรรมในยุคหลังจะสามารถเข้าใจได้ ด้วยเหตุนี้——"

หวังหยางกล่าวถึงตรงนี้ ผู้ตรวจสอบคนหนึ่งก็ถามขึ้นมาว่า: "เจ้ามีความรู้เกี่ยวกับ 'ชุนชิว' มากน้อยเพียงใด?"

บุคคลผู้นี้คือ ป๋อซื่อถานหยวนจง

ยังไม่ทันที่หวังหยางจะตอบ หลิวจิ่งก็กล่าวอย่างไม่พอใจ: "เจ้าอย่าขัดจังหวะผู้อื่นพูด!"

ถานหยวนจงชะงักไป มองหลิวจิ่งอย่างตะลึงงัน: "ก็... ก็อนุญาตให้ท่านถามเพียงคนเดียวหรือ?"