บทที่ 274 เชือดเฉือนใจ

"ถึงข้าจะเสแสร้งไปบ้าง แต่น้ำผลไม้ป่าเป็นของที่สตรีดื่ม เรื่องนี้เป็นความจริงนะ"

นายน้อยเห็นหวังหยางนั่งดื่มอย่างสบายอารมณ์เหมือนเป็นคุณชายใหญ่ ก็กล่าวอย่างหัวเสีย

หวังหยางอาศัยอาการเมาเล็กน้อย หัวเราะอย่างสะใจ:

"ลูกผู้ชายตัวจริง ไยต้องอาศัยของในจอกสุรามาป่าวประกาศ? เมามายขับขานเพลงคลั่ง ใช่ว่าจะกล้าหาญยิ่ง ยามวิกฤตสงบนิ่ง นั่นแหละคือวีรบุรุษ ใจมีปณิธานหาญกล้า แม้ดื่มน้ำผลไม้ป่า ก็ยังปั่นป่วนเมฆาลม ในอกไร้ซึ่งความกล้าหาญ ต่อให้ดื่มสุราแรงนับพันจอก ก็แค่เพิ่มไอขุ่นมัวเปล่าๆ!"

สีหน้าของนายน้อยเคร่งขรึมขึ้น จ้องมองหวังหยาง แววตาฉายความประหลาดใจ