บทที่ 277 สบายดีหรือไม่

"ถอยไปไกลๆ"

"ไกลอีกหน่อย"

"ออกไปนอกรั้ว! ข้าก็ไม่ได้จะพาเขาหนีไปเสียหน่อย... คนนั้นน่ะ เจ้าไปบอกพวกเขาสิว่านายน้อยโจวเยของพวกเจ้าสั่งว่าอย่างไร..."

หวังหยางยืนพิงรั้วอย่างเฉื่อยชา ใช้นิ้วเคาะราวไม้สองสามครั้ง พลางชี้นิ้วสั่ง

ทหารยามชาวป่าเถื่อนที่ติดตามมาก็พูดไม่ออก ที่รู้ก็ว่านี่คือทูตฮั่น ที่ไม่รู้ก็นึกว่าเปลี่ยนมาเป็นโจวเยชาวฮั่นเสียอีก!