บทที่ 287 น่าเสียดาย

ภายในห้องเงียบสงัดชั่วขณะ

ชาวป่าเถื่อนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างสบตากันเงียบๆ ฮาเยขวาทั่วซานพยักหน้าเล็กน้อยอย่างแทบไม่ให้สังเกตเห็น ผู้เฒ่าประจำค่ายอูเอ่อร์เค่อจึงเอ่ยปาก:

"ทูตฮั่นเดินทางกลับครั้งนี้ จะพาท่านหลิ่วไปด้วยใช่หรือไม่?"

"นั่นแน่นอน หากไม่พาน้องรองกลับไป จะแสดงความจริงใจในการสวามิภักดิ์ของพวกท่านได้อย่างไร? แล้วจะไปปิดปากพวกฝ่ายสนับสนุนการรบได้อย่างไร?"

ต๋าต๋ามู่กล่าว: "เช่นนั้นถหากลับไปแล้วพวกเจ้าไม่ยอมรับเล่า?"