บทที่ 326 รับราชโองการ

เถียนต้าเตาย่อมไม่เข้าใจเจตนาของหวังหยางอยู่แล้ว ถึงกับยังไม่เท่าครึ่งหนึ่งที่เซียวเป่าเยว่เข้าใจด้วยซ้ำ

ความคิดทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่ที่การคิดหาหนทางรับมือต่อไป ด้านหนึ่งก็ทำท่าทางตามไป ด้านหนึ่งก็พยายามอย่างหนักที่จะหาหนทางเอาตัวรอด

รอจนกระทั่งนักบวชร่างเล็กกลับมารายงานว่าอาหารและที่พักเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว หวังหยางถึงได้ประกาศหยุดการแสดงธรรม ให้ทุกคนกลับไปกินข้าวก่อน รอจนถึงช่วงบ่ายค่อยมาแสดงธรรมกันต่อ

ในที่สุดเถียนต้าเตาก็ฉวยโอกาสได้ กล่าวว่าในเผ่ามีธุระที่จะต้องจัดการ รอหลังจากจัดการเสร็จแล้วค่อยมาร่วมดื่มกินกับหวังหยาง

ครั้งนี้หวังหยางไม่ได้รั้งเถียนต้าเตาไว้อีก แต่กลับ "เข้าอกเข้าใจ" อย่างยิ่ง ปล่อยให้เขากลับไปจัดการเรื่องสำคัญก่อน