บทที่ 330 เจ้าแน่ใจนะว่าจะทำเช่นนี้?

เป่าเยว่ทอดกายนอนอยู่บนพื้น หันหลังให้กับเตียง ขดตัวอยู่ในผืนหนังสัตว์ ร่ำไห้อย่างเงียบงัน

หวังหยางนอนอยู่บนเตียง ครุ่นคิดไตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง ไม่มีความง่วงงุนแม้แต่น้อย ในใจครุ่นคิดวนเวียนอยู่กับเรื่องราวสองสามอย่าง

ประการแรกคือคิดว่าเถียนต้าเตาเป็นอย่างไรกันแน่? ไม่คิดจะมาจริงๆ หรือว่ากำลังรอโก่งราคา? หรืออีกอย่าง เขาจงใจคุมเชิงไว้ เพื่อทดสอบปฏิกิริยาของข้า?

คนผู้นี้ไม่โง่ ตามหลักการแล้วไม่น่าจะเลือกเส้นทางที่เป็นศัตรูกับตนเอง แต่เรื่องราวบนโลกนี้บางครั้งก็ไม่มีเหตุผลอะไรเลย ต้องเตรียมใจรับมือกับความโง่เขลาของเขาไว้ด้วย ประการต่อมา เกี่ยวกับหัวหน้าเผ่าทั้งสองและมหามดหมอ เขาได้สืบถามถึงนิสัยใจคอและความชอบของคนทั้งสามแล้ว ลองวาดภาพสถานการณ์ไว้สองสามแบบ และกำหนดกลยุทธ์การรับมือที่แตกต่างกันไว้แล้ว แต่ก็เป็นเพียงทิศทางกว้างๆ เท่านั้น พอถึงเวลาเผชิญหน้าจริงๆ ก็ยังคงต้องอาศัยการพลิกแพลงไปตามสถานการณ์

จากนั้นก็คือการทบทวนเรื่องการถูกจับกุมในครั้งนี้