บทที่ 341 เดิมพัน

เล่อหลัวหลัวตะโกน: "เรียกหมอมา!"

เสื้อผ้าครึ่งตัวของเฉินชิงซานชุ่มโชกไปด้วยเลือด คราบเลือดสีแดงคล้ำปนเปื้อนกับฝุ่นดิน ดูเหมือนจะจับตัวกันเป็นก้อนไปแล้ว เส้นผมติดดินเหนียว ยุ่งเหยิงพันติดอยู่ที่ขมับและข้างแก้มที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบดินสกปรก มีเพียงดวงตาทั้งสองข้างเท่านั้น ที่ยังคงส่องประกายดื้อรั้นสว่างไสวอยู่ท่ามกลางแสงไฟ

นางมองเล่อหลัวหลัว แผ่นหลังเหยียดตรงราวกับต้นสนที่โดดเดี่ยว ราวกับว่าความเจ็บปวดและเหนื่อยล้าทั้งมวลได้แปรเปลี่ยนเป็นชุดเกราะที่มองไม่เห็น กล่าวเสียงดังฟังชัด: "ไม่จำเป็น เจ้าเพียงแค่ตอบมา ว่ายังนับเป็นจริงอยู่ หรือไม่นับเป็นจริง?"

"แน่นอนว่ายังนับเป็นจริง! เจ้าหาเผ่าอี๋ตูเจอแล้วรึ? คุณชายสบายดีหรือไม่? เจ้าไปพบเขาได้อย่างไร?"

"ใช่ ข้าหาเจอแล้ว คุณชายสบายดี ได้รับการต้อนรับจากทูตสวรรค์ของเผ่าอี๋ตูในฐานะแขกผู้สูงศักดิ์ แม้ว่าการเคลื่อนไหวจะถูกจำกัด แต่ก็ได้รับการดูแลอย่างดี ข้าฉวยโอกาสตอนที่ฟ้ามืดลอบปะปนเข้าไป ได้พบกับคุณชาย แต่ตอนที่ออกมากลับถูกพบตัวเข้าเสียก่อน จำต้องลงมือ"