บทที่ 343 ปัญหาที่ไม่อาจแก้ไขได้

คำพูดของมหามดหมอนั้นช่างแยบยลนัก ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีคำใดที่คัดค้านหวังหยาง และไม่มีประโยคใดที่ตั้งคำถามถึงสถานะของเขา กลับยืนอยู่ในจุดยืนที่ปกป้องทูตสวรรค์และเคารพต่อผานอ๋อง หลีกเลี่ยงการท้าทายอำนาจของหวังหยางจนนำภัยมาสู่ตัว แต่ก็โยนปัญหาเรื่องทูตสวรรค์จริงหรือปลอมออกมาได้อย่างชอบธรรม ทำให้มดหมอหนุ่มไม่มีทางโต้แย้ง ทำได้เพียงกล่าวอย่างฝืนๆ ว่า:

"คำพูดของท่านอาจารย์แม้จะถูกต้อง แต่การประชุมศักดิ์สิทธิ์——"

มหามดหมอยิ้มจางๆ:

"วางใจเถอะ ข้าฝันเห็นหมดแล้ว"

คำพูดเพียงไม่กี่คำราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในทะเลสาบ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นในหมู่ฝูงชน ชาวป่าเถื่อนจำนวนมากต่างก็มีสีหน้ากระจ่างแจ้ง ที่แท้เรื่องราวในวันนี้มีลางบอกเหตุมาก่อนแล้ว มิน่าเล่ามหามดหมอถึงได้ออกมาจากถ้ำบูชาเพื่อพูดคำพูดเหล่านี้ ที่แท้นี่ก็คือลิขิตสวรรค์!