บทที่ 344 ชื่อศักดิ์สิทธิ์มิอาจเผา (ชนต้นฉบับ)

ปัญหาข้อที่สอง มีชื่อว่า "เผาเชือกไม่ขาด"

ระหว่างเชิงเทียนสัมฤทธิ์สองอันมีเชือกป่านเส้นหนึ่งขึงอยู่ ปัญหากำหนดให้ใช้ไฟเผาเชือก ไฟลุกผ่านไปแต่เชือกต้องไม่ขาด ปัญหานี้พอประกาศออกมา เบื้องล่างก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง ใช้ไฟเผาเชือก เชือกไฉนเลยจะไม่ขาดได้? นี่ยิ่งขัดต่อสามัญสำนึกมากกว่าปัญหาข้อแรกเสียอีก!

หากจะบอกว่าตอนที่ตอบปัญหาข้อแรก หวังหยางยังไม่แน่ใจถึงเจตนาของอูฉี่ที่ตั้งปัญหาประเภทนี้ขึ้นมา บัดนี้กลับพอจะคาดเดาได้บ้างแล้ว แม้ว่าจะยังไม่เห็นปัญหาข้อที่สาม แต่ความมั่นใจก็เพิ่มขึ้นแล้ว

เขาสั่งให้คนยกอ่างน้ำเกลือเข้มข้นมาอ่างหนึ่ง ถอดเชือกป่านลงไปแช่ในน้ำเกลือ มหามดหมอพลันเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้นมาทันที กล่าวอย่างร้อนรน: "ไฉนเลยจะถอดเชือกออกมาได้?"

เป่าเยว่รีบย้อนถามทันที: "ในปัญหามีบอกไว้หรือว่าห้ามถอด? ตกลงว่าอูฉี่ ปราชญ์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นคนออกปัญหาตามบัญชาสวรรค์ หรือว่าท่านเป็นคนออกปัญหา?"