บทที่ 351 แผนการขั้นสุดยอด

"แน่นอนว่าจริงสิ! เชิญว่าแผนการระดับกลาง" หวังหยางน้ำเสียงหนักแน่น

เป่าเยว่จ้องมองหวังหยางอยู่อีกสองสามครั้ง ถึงได้ละสายตากลับไป เอามือไพล่หลัง ยืดเอวตรง ดวงตาเป็นประกายสดใส ยิ่งขับเน้นให้ผิวพรรณขาวผ่องดุจหยกงาม แก้มแดงระเรื่อดุจแสงอรุณ ทันใดนั้น กลิ่นอายแห่งความมั่นใจและความเฉียบคมที่งดงามจนไม่อาจละสายตาได้ ก็หวนกลับคืนมาสู่นางอีกครั้ง ราวกับว่าความกังวลใจเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน:

"แผนการระดับกลาง: อยู่ที่ค่ายป่าเถื่อน เก็บตัวเงียบเชียบ เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ อ๋องแห่งปาตงภายนอกแม้อ้างชื่อปราบความวุ่นวายของคนป่าเถื่อน แต่ภายในกลับซ่อนปณิธานที่จะชิงบัลลังก์ ขอเพียงเผ่าป่าเถื่อนไม่เคลื่อนไหว เขาไฉนเลยจะยอมเปลืองแรงกายแรงใจ บุกเข้ามาในดินแดนทุรกันดาร? ถึงเวลานั้นไม่ก็แกล้งทำท่าที หรือไม่ก็มีแผนการอื่น สรุปก็คือแค่ทำไปตามหน้าที่ ไม่เปิดศึกใหญ่กับเผ่าป่าเถื่อนหรอก ข้าคาดว่าอ๋องแห่งปาตงหลังจากควบคุมจิงโจวได้ทั้งหมดแล้ว จะรีบยกทัพลงตะวันออก ดังนั้นการหลบซ่อนตัวอยู่ในแดนเถื่อน ก็พอจะหาความสงบสุขชั่วคราวได้

แต่แผนการนี้มีข้อเสียอยู่ห้าประการ

หนึ่ง หลังจากอ๋องแห่งปาตงควบคุมจิงโจวได้ทั้งหมดแล้ว พวกเราติดอยู่ในแดนเถื่อน ก็เหมือนนกในกรง ถึงเวลานั้นคิดจะออกจากจิงโจว เกรงว่าจะยากแล้ว