บทที่ 355 จันทร์ร่วงกลางดงชาด

ความเกรงกลัวที่หัวหน้าเผ่าป่าเถื่อนทั้งสามมีต่ออ๋องแห่งปาตงนั้น ไม่ได้มากมายอย่างที่เป่าเยว่จินตนาการไว้

ประการแรก หวังหยางได้ชี้แจงอย่างชัดเจนว่าอ๋องแห่งปาตงเพียงแค่อ้างชื่อปราบปรามความวุ่นวายของคนป่าเถื่อนเพื่อรวบรวมกำลังทหารเท่านั้น ชั่วคราวยังไม่มีเวลามาสนใจเผ่าป่าเถื่อน หากจะลงมือจริงๆ ก็คงต้องรอหลังจากยึดครองแผ่นดินได้แล้ว ดังนั้นเผ่าป่าเถื่อนในตอนนี้จึงยังคงปลอดภัย

ประการที่สอง ชาวป่าเถื่อนดำรงอยู่คู่ฟ้าดินมาโดยตลอดไม่เคยสูญสิ้น ย่อมมีวิถีการอยู่รอดของตนเอง หากถึงคราววิกฤตจริงๆ ก็สามารถยอมสละรากฐานบางส่วน ถอยกลับเข้าป่าลึกเพื่อยื้อเวลา ขอเพียงแค่ยื้อเวลาไปจนกว่ากองทัพฮั่นจะถอยกลับไป ก็จะยังคงเหลือโอกาสรอด ไม่ถึงกับสิ้นเผ่าพันธุ์

ประการที่สาม และเป็นประเด็นที่สำคัญมากเช่นกัน คือชาวป่าเถื่อนไม่มีความเข้าใจในระบบการปกครองของราชวงศ์ใต้ หัวหน้าเผ่าจำนวนไม่น้อยถึงกับมีความคิดเพ้อฝันที่ไม่สมจริงเหมือนกับชาวบ้านในดินแดนฮั่น ในจินตนาการของพวกเขา ต่อให้อ๋องแห่งปาตงจะยึดครองจิงโจวได้ แต่ก็เป็นเพียงมณฑลเดียวเท่านั้น ขอเพียงมณฑลอื่นๆ ไม่ได้ร่วมก่อกบฏด้วย ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถสร้างความยิ่งใหญ่อะไรได้ มณฑลใกล้เคียงยังสามารถร่วมมือกันส่งทหารมาปิดล้อม โจมตีจากรอบทิศ การจะกำจัดอ๋องแห่งปาตงก็ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

แต่ความจริงกลับไม่ใช่เช่นนั้น เนื่องด้วยภายนอกต้องต่อกรกับศัตรูทางเหนือที่แข็งแกร่ง ภายในต้องป้องกันหัวเมืองชายแดน (คำว่าหัวเมืองชายแดนเป็นคำศัพท์ที่ใช้กันทั่วไปในยุคกลาง ไม่ใช่คำที่เพิ่งเกิดขึ้นในยุคหลัง คำว่า 'ฟาน' หมายถึงเกราะกำบัง ตัวอย่างเช่นหลิวอวี้เคยกล่าวว่า: 'ขุนนางในราชสำนักและขุนนางหัวเมืองชายแดน มักจะมีความสุขจนลืมตัวไม่มีความเกรงกลัว' ในพงศาวดารราชวงศ์ซ่ง บทประวัติอู๋สี่) ดังนั้นราชสำนักจึงจำต้องรักษากองทัพประจำการที่มีขนาดไม่เล็กเอาไว้ ซึ่งสิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายมหาศาล และหัวเมืองชายแดนที่อยู่ภายใต้สังกัดหากขาดแคลนกำลังทรัพย์ ราชสำนักก็ยังต้องส่งเลือดเนื้อไปหล่อเลี้ยง อย่างเช่นจิงโจวที่เป็นมณฑลใหญ่ขนาดนี้ ราชสำนักต้องจ่ายเงินสนับสนุนปีละกว่าสิบล้าน บางครั้งสูงถึงสามสิบล้าน บางครั้งยังต้องขนส่งเสบียงอาหารมาจากมณฑลอื่น (เช่น เจียงโจว เซียงโจว) ดังนั้นราชสำนักไม่ว่าจะมองจากมุมมองของการจำกัดงบประมาณหรือการป้องกันไม่ให้หัวเมืองชายแดนขยายอำนาจ ก็ล้วนไม่อนุญาตให้หัวเมืองชายแดนมีกองทัพที่แข็งแกร่ง