ตอนที่ 390 ความผิดของผู้ใด

เป่าเยว่นิ่งคิดครู่หนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่เงาตะเกียงตรงมุมโต๊ะ พลางเอ่ยช้าๆ ว่า

"หรือความจริงอาจไม่มีผู้ร้องเรียนแต่แรก เป็นเพียงข้ออ้างที่เสิ่นยวนกุขึ้นมาเอง หากมีจริง คนผู้นี้ไม่เป็นคนในเขตพระตำหนัก ก็ต้องเป็นคนข้างกายลูก ทว่าคนข้างกายลูกย่อมไม่มีปัญหา หากมี คงไม่รอมาจนถึงป่านนี้ ซ้ำยังเปิดฉากเล่นงานด้วยวิธีเช่นนี้ ส่วนคนในเขตพระตำหนักเล่า..."

เป่าเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ปลายนิ้วเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ

"มีความเป็นไปได้สามทาง ประการแรกคือพุ่งเป้าไปที่เฉียนรั่วเอ๋อร์ หากมุ่งเป้าที่เขา แปดเก้าในสิบส่วนย่อมเป็นพวกขันทีน้อย เฉียนรั่วเอ๋อร์ได้เลื่อนขั้นเป็นเจียนซื่อ จึงถูกเพื่อนร่วมงานริษยา เมื่อลอบสืบดูจนพบพิรุธ แต่เพราะเกรงกลัวลูก จึงไม่กล้ารายงานต่อผู้บังคับบัญชา เลยแอบส่งเรื่องให้สำนักอวี้สื่อไถ เพื่อจับกุมให้ได้คาหนังคาเขา

สองคือพุ่งเป้าไปที่เสิ่นยวน นี่เป็นการหยั่งรู้ความคิดของเสิ่นยวนอย่างทะลุปรุโปร่ง จึงใช้เหยื่อล่อปลา สร้างศัตรูให้เขา ลูกเป็นเพียงผู้เคราะห์ร้ายที่บังเอิญตกอยู่ตรงนั้นพอดี กลายเป็นเหยื่อล่อให้เสิ่นยวนติดกับ ศัตรูของเสิ่นยวนมีมากมาย ผู้ที่มีทั้งแรงจูงใจและความสามารถพอจะทำเช่นนี้ได้ ย่อมมีไม่น้อย"