ตอนที่ 403 ขึ้นที่สูง

แสงเทียนวูบไหวราตรีล่วงดึก คลี่ตำราหนึ่งม้วนพลางจมดิ่งในห้วงคำนึง

หว่างคิ้วขมวดแน่นร้อยพันเรื่อง ปลายนิ้วเคาะครุ่นคิดเค้นดวงใจกี่ส่วนเสี้ยว?

หวังหยางคิดความเป็นไปได้ไว้หกทางเป็นการชั่วคราว คิดจนล้าจึงลุกขึ้นยืน พอหันไปมองก็พบว่าหน้าโต๊ะเตี้ยว่างเปล่า อาอู่ที่ควรจะคัดอักษรอยู่ไม่รู้ย้ายไปนั่งมุมห้องตั้งแต่เมื่อใด เบื้องหน้าวางตะกร้าสานใบใหญ่ กำลังก้มหน้าก้มตาคัดเลือกบางอย่างอยู่

"อาอู่ เจ้าทำอะไรอยู่น่ะ? คัดอักษรเสร็จแล้วหรือยัง?"

อาอู่เงยหน้าขึ้น ดวงตาหยีโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว