ตอนที่ 417 เสียที่มั่น

ดาบของหลี่จิ้งเซวียนถูกริบคืนไปแล้ว

เขารู้อยู่แล้วว่าจะต้องถูกริบคืน ทว่านึกไม่ถึงว่าจะเร็วถึงเพียงนี้

อีกทั้งหากจะพูดให้ถูก นี่มิใช่การริบคืน แต่เป็นการแย่งชิงไป ตอนที่ปาตงหวังก้าวลงจากเรือก็ตรงเข้ามากระชากดาบไปจากมือเขา โดยไม่แม้แต่จะเอ่ยปากทักทายสักครึ่งคำ

ศึกป้อมเยี่ยนเยวี่ยปราชัยยับเยิน ทัพหน้าของกองทัพเรือแทบจะพินาศสิ้น ปาตงหวังเกือบตกเป็นเชลย ซ้ำร้ายยังส่งผลให้กองทัพบกที่ยกไปตีกระหนาบเขาหลู่ซานและเมืองเซี่ยโข่วตื่นตระหนกตกใจ จนจำต้องถอนทัพอย่างเร่งรีบ แต่ละค่ายต่างส่งม้าเร็วควบตะบึงไปมาเพื่อสืบข่าว คราวนั้นผู้คนต่างหวาดผวาว้าวุ่นใจ ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่

ปาตงหวังข่มกลั้นโทสะมิให้ถีบหลี่จิ้งเซวียนลงไปกองกับพื้น อันที่จริง หากมิใช่เพราะหลี่จิ้งเซวียนเตรียมการเปลี่ยนเรือไว้ล่วงหน้า ซ้ำยังวางทัพกลางคอยหนุนรับอยู่ที่ตุ้นโข่ว ครั้งนี้พระองค์คงมิอาจเอาชีวิตรอดกลับมาได้จริง ๆ