ตอนที่ 473 แพรพรรณผุดผ่องตัดเย็บอาภรณ์ อรุณรุ่งสีสันกระจ่างตา

สภาพอากาศในวันงานเลี้ยงชุนหัวแจ่มใสยิ่งนัก ยังมิทันพ้นยามเฉิน ชานเมืองก็คลาคล่ำไปด้วยรถม้าเต็มท้องทุ่งแล้ว

ที่นี่เดิมทีเป็นทัศนียภาพชานเมืองอันงดงามในฤดูใบไม้ผลิที่อิงขุนเขาและประชิดสายนํ้า ด้านหลังเป็นเนินเขาลาด ทิศตะวันตกและทิศใต้ล้วนเป็นทุ่งราบเปิดโล่ง ทิวเขาเขียวขจีในแดนไกลดั่งคิ้วเรียว หญ้าหอมระบัดใบอยู่ใกล้ตา มีเพียงทิศตะวันออกที่ภูมิประเทศยกตัวสูงขึ้นเล็กน้อย ในหุบเขาเรียงรายด้วยป่าดอกท้อ ยามนี้ตรงกับฤดูเบ่งบาน มองจากระยะไกลแลดูราวกับมวลเมฆหมอกสีชมพูเรื่อโปรยปรายลงมาทาบทับอยู่ท่ามกลางขุนเขาแห่งฤดูใบไม้ผลิ

ตระกูลเสิ่นส่งคนมาปรับปรุงจัดการล่วงหน้าหลายวันแล้ว เส้นทางที่มุ่งสู่ลานจัดงานถูกปัดกวาดรดนํ้าจนสะอาดสะอ้าน สองฟากทางปักธงไม้ไผ่เขียวขนาดเล็กเป็นแถวแนว บนผืนธงปักอักษร "เสิ่น"

ครั้นใกล้ถึงลานงานก็แลเห็นม่านผืนยาวหลายผืนขึงกั้นเป็นเขต รั้วไม้ไผ่ เชือกสีสันสดใส และม่านบังตาเรียงร้อยสลับซับซ้อน ทุกระยะไม่กี่จั้งจะมีบ่าวไพร่ของตระกูลเสิ่นยืนประจำการหนึ่งคน เพื่อป้องกันความวุ่นวายของขบวนรถม้า และป้องกันมิให้คนภายนอกบุกรุกเข้าไป มีชาวบ้านและนักท่องเที่ยวมามุงดูความครึกครื้นอยู่โดยรอบไม่น้อย แม้จะไม่อาจลอบเข้าไปชมการประลองข้างในได้ ทว่าการยืนดูขบวนอันโอ่อ่าของตระกูลใหญ่และรถม้าที่สัญจรไปมาอย่างเนืองแน่นอยู่รอบนอก ก็ไม่มีผู้ใดมาคอยขัดขวาง

ภายในม่านยาวบรรยากาศยิ่งคึกคักมีชีวิตชีวา ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกต่างตั้งเพิงปะรำพิธีหลากสี ใต้เพิงมีทั้งถ้วยชาและกระถางกำยานจัดวางไว้อย่างครบครัน ของว่างผลไม้นานาชนิดละลานตา ทิศตะวันออกเป็นลานเล่นทอดลูกธนูลงคนโท ตรงนั้นปูด้วยทรายละเอียดเป็นพิเศษ บนพื้นทรายมีขีดวัดระยะไว้ นอกผืนทรายจัดวางเก้าอี้หูฉวงและตั่งเตี้ยไว้ให้เหล่าคุณหนูในห้องหอนั่งพักผ่อน ส่วนทิศตะวันตกคือลานชู่จวี พื้นดินได้รับการปรับให้ราบเรียบเนิ่นนานแล้ว สองฝั่งตั้งประตูชู่จวีไว้ ธงทิวบอกขอบเขตโบกสะบัดพลิ้วไหวตามสายลม