ตอนที่ 79 ต่อให้ปู่คนนี้จะหกขวบ ก็ตบแกคว่ำได้อยู่ดี

ช่วงแรกสองแม่ลูกหลินจิ้งกับจ้าวเหม่ยเจวียนยังพอแลกหมัดต้านทานโจวยวี่เหยียนและหลัวเฟยได้อยู่บ้าง แต่พอนานเข้า ทั้งคู่ก็เริ่มเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ

เมื่อเห็นว่าสู้หลัวเฟยไม่ได้ หลินจิ้งก็เริ่มตระหนักว่าผีร้ายสองตนนี้ฟังคำสั่งซ่งอี้ เธอจึงเปลี่ยนเป้าหมายทันควัน

โบราณว่าจับโจรต้องจับหัวหน้า ขอแค่ฆ่าซ่งอี้ได้ ผีร้ายสองตนนี้ก็หมดพิษสง

หลินจิ้งแสร้งออกท่าหลอกระหว่างปะทะกับหลัวเฟย อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายชะล่าใจเพียงเสี้ยววินาที พุ่งข้ามตัวตรงดิ่งเข้าประชิดซ่งอี้ทันที

ในระยะห่างไม่ถึงหนึ่งเมตร หลินจิ้งเงื้อกรงเล็บขึ้นด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม

"ไปตายซะเถอะแก!"

พวกจ้าวซินตกใจหน้าตื่น คิดจะเข้าไปขวางก็ไม่ทันเสียแล้ว

กรงเล็บสีดำยาวสิบเซนติเมตรของหลินจิ้งกำลังจะแทงทะลุขั้วหัวใจของซ่งอี้อยู่รอมร่อ

บางคนถึงกับหลับตาปี๋ไม่อยากมองภาพเลือดสาดตรงหน้า แต่ใครจะคาดคิด จู่ ๆ ร่างของหลินจิ้งกลับหยุดชะงักไปดื้อ ๆ

หลินจิ้งพบว่าร่างกายของตนขยับไม่ได้ ขณะที่ซ่งอี้ยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมอย่างใจเย็น ก่อนจะตบหน้าหลินจิ้งเบา ๆ ไปฉาดหนึ่ง แม้แรงตบจะไม่มาก แต่เปี่ยมไปด้วยการเหยียดหยามถึงที่สุด

เสียงตบเพียะดังฟังชัดทำเอาทุกคนสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

ซ่งอี้หยิบลูกบอลเปลี่ยนพลังงานออกมา เดิมทีเขาตั้งใจจะดูดจ้าวเหม่ยเจวียนเข้าไป แต่ในเมื่อหลินจิ้งรนหาที่แล่นเข้ามาเอง เขาก็เกรงใจที่จะปฏิเสธ

หลินจิ้งมองซ่งอี้ด้วยความหวาดผวา เธอตื่นตระหนกจนถึงขีดสุด ลางสังหรณ์บอกว่าหากถูกดูดเข้าไปในวันนี้ คงไม่มีวันได้ออกมาอีกตลอดชีวิต

พอเห็นเธอจ้องเขม็ง ซ่งอี้ก็ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเธอไปอีกฉาด

"มองอะไร ต่อให้ปู่คนนี้จะหกขวบ ก็ตบแกสั่งสอนได้เหมือนเดิมนั่นแหละ"

จ้าวเหม่ยเจวียนเห็นลูกสาวถูกจับตัวไว้ได้ก็หันขวับพุ่งเข้าใส่ซ่งอี้ทันที แต่พลังต่อสู้ของโจวยวี่เหยียนเหนือกว่าหลัวเฟยมาก เธอจึงสะบัดเส้นผมรัดร่างจ้าวเหม่ยเจวียนแล้วฟาดลงแทบเท้าของซ่งอี้อย่างจัง

ซ่งอี้ได้ทีก็เหยียบลงไปบนใบหน้าของจ้าวเหม่ยเจวียนเต็มแรง

"คิดจะออกหน้าแทนลูกสาวงั้นเหรอ โดนเหยียบให้จมดินไปซะ!"

ซ่งอี้กระทืบซ้ำไปอีกหลายทีติด ๆ กัน พอระบายอารมณ์จนหนำใจแล้ว ก็ดูดหลินจิ้งเข้าไปในลูกบอลเปลี่ยนพลังงานทันที

จ้าวเหม่ยเจวียนหมดเรี่ยวแรงจะตอบโต้พวกซ่งอี้ สภาวะจันทร์สีเลือดที่เดิมทีต้องคงอยู่นานครึ่งชั่วโมง จึงสิ้นสุดลงก่อนกำหนดโดยใช้เวลาไปเพียงสิบห้านาทีเท่านั้น

เมื่อเกมจบลงก่อนเวลาและได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ แววตาของพวกจ้าวซินก็เปล่งประกายด้วยความดีใจ

"ลูกพี่ เกมจบแล้ว พวกเราออกไปก่อนเวลาได้แล้วครับ"

เฝิงหลุนกับวังหนานสบตากันด้วยความยินดีระคนคาดไม่ถึง

ตอนแรกพวกเขานึกว่าตัวเองจะต้องตายในเกมนี้เสียแล้ว แต่สุดท้ายกลับผ่านพ้นมาได้อย่างราบรื่น

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้พวกจ้าวซินกับวังหนานประหลาดใจยิ่งกว่าเดิมก็คือ นอกจากหลูเสวี่ยแล้ว ผู้เล่นคนอื่นต่างได้รับกล่องเซอร์ไพรส์ของเจียงถงกันถ้วนหน้า

กล่องนี้ช่วยเพิ่มค่าพลังและค่าความเร็วให้พวกเขาคนละ 10 แต้ม

ยิ่งด่านระดับสูงมากเท่าไร กล่องเซอร์ไพรส์ก็ยิ่งได้รับยากขึ้นเท่านั้น นี่นับเป็นลาภลอยที่เกินความคาดหมายจริง ๆ

พลันที่เกมสิ้นสุดลง หลินจิ้งก็อันตรธานหายไป จ้าวเหม่ยเจวียนนอนหมดสภาพอยู่บนพื้น ส่วนเจียงเวิ่นก็ออกแรงผลักเจียงโยวโยวที่กอดเขาอยู่ออกไปเต็มแรง

เวลานี้ความทรงจำในฐานะ NPC ถูกปลดล็อกแล้ว พวกเขาไม่ได้มีความทรงจำแค่ในเกมรอบนี้อีกต่อไป เจียงเวิ่นได้เห็นแล้วว่าเจียงถงต้องตายอย่างน่าอนาถในเกมนับสิบรอบที่ผ่านมาอย่างไรบ้าง

สายตาที่เจียงเวิ่นมองเจียงถงจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง

"เสี่ยวถง พ่อขอโทษ พ่อผิดไปแล้ว ลูกกลับมาเถอะนะ พ่อต้องการแค่ลูกคนเดียวเท่านั้น"

เจียงโยวโยวเบิกตากว้างมองเจียงเวิ่นอย่างไม่อยากเชื่อ เธอพยุงตัวลุกขึ้นจากพื้นแล้วปรี่เข้าไปซักไซ้ตรงหน้าเจียงเวิ่น

"คุณพ่อคะ คุณพ่อทำแบบนี้กับหนูได้ยังไง"

แต่คราวนี้เจียงเวิ่นเหลืออดเหลือทน ตบหน้าเจียงโยวโยวไปฉาดใหญ่

เจียงโยวโยวโดนตบจนสมองขาวโพลน ในเกมรอบก่อน ๆ เจียงเวิ่นมักจะเข้าข้างเธอเสมอ เธอคิดว่าครั้งนี้เขาก็จะทำเหมือนเดิม แต่น่าเสียดายที่มันไม่ใช่อีกต่อไป

เจียงเวิ่นเองก็กำลังหลอกตัวเอง การเปลี่ยนท่าทีของเขาไม่ได้ทำให้เจียงถงรู้สึกซาบซึ้งใจเลยแม้แต่น้อย

เจียงถงถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วส่ายหน้าช้า ๆ อย่างสงบนิ่ง

"ที่คุณเลือกหนูตอนนี้ ก็เพราะได้เห็นจุดจบหลายสิบรอบ ได้รู้ว่าเจียงโยวโยวไม่ใช่คนดี คุณถึงค่อยเลือกแบบนี้"

"แต่ถ้าเกมต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง คุณก็ยังคงจะเลือกแบบเดิม เลือกเจียงโยวโยว คุณไม่มีทางมอบความเชื่อใจให้หนูอย่างหมดหัวใจหรอกค่ะ"

เจียงเวิ่นรู้สึกราวกับมีมีดกรีดแทงลงกลางใจ แต่สิ่งที่เจียงถงพูดไม่ได้ผิดเลยสักนิด

ที่เขาผลักไสเจียงโยวโยวออกไปในตอนนี้ ก็เพราะเขาได้เห็นภาพความตายอันน่าสยดสยองของเจียงถงในเกมนับสิบ ๆ รอบก่อนหน้า ทั้งถูกหลินจิ้ง จ้าวเหม่ยเจวียน หรือแม้กระทั่งเจียงโยวโยวลงมือฆ่าด้วยตัวเอง

หากไม่มีภาพเหล่านั้น เขาก็ไม่กล้ารับประกันว่าตัวเองจะยังเลือกเจียงถงอยู่ดี

พวกจ้าวซินทยอยถูกวาร์ปส่งตัวออกจากเกมไปแล้ว ซ่งอี้ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ

เพราะก่อนหน้านี้ถ้าซ่งอี้ไม่ตบพวก NPC จนวิญญาณแตกสลาย ก็เล่นจับตัว NPC หลักไปเลย จนทำให้เกมพังยับจนใช้การไม่ได้ ระบบเลยต้องทำแพ็กเกจติดตั้งตัวเกมขึ้นมา โดยก๊อปปี้พวก NPC ไว้และจัดเก็บพล็อตเรื่องเข้าแฟ้มเพื่อรีเซ็ตเกมกลับมาใช้ใหม่

แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นคราวนี้กลับหลุดกรอบความคาดหมายไปไกลลิบ

พอเจียงถงเอ่ยปากปฏิเสธ พ่อเจียงก็ทนเสียงก่นด่าประณามในใจตัวเองไม่ไหว ไม่อยากเล่นเกมนี้ต่อไปอีกแล้ว และเลือกที่จะฆ่าตัวตาย

จิตสำนึกของ NPC ในเกมตื่นรู้ขึ้นมา เขารับรู้ถึงความขี้ขลาดอ่อนแอของตัวเอง และรู้ดีว่าหากต้องวนลูปเล่นเกมนี้ใหม่อีกครั้ง ตัวเองก็คงเลือกเหมือนเดิมอยู่ดี จึงตัดสินใจสลายร่างตัวเองทิ้งไป

และด้วยเจตจำนงอันแรงกล้าของพ่อเจียง... แม่งเอ๊ย ตัวเกมเลยพังทลายลงไปอีกรอบ

ซ่งอี้เงยหน้าตาโตมองดูตระกูลเจียงที่กำลังสลายไป พลางรีบปัดความรับผิดชอบให้พ้นตัวทันที

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมนะ ผมไม่ได้ทำสักหน่อย"

เกมสยองแทบจะโมโหตายอยู่รอมร่อ ถึงไม่ใช่แกทำก็จริง แต่แกยังกล้าพูดเหรอว่าไม่เกี่ยวกับแกน่ะ?!

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีเหตุการณ์ NPC ฆ่าตัวตายเกิดขึ้น

ขนาดตัวเกมสยองขวัญเองยังโดนเล่นงานจนแทบจะเอ๋อแดกไปเหมือนกัน

ในที่สุดเถาเถาก็โผล่มาถูกจังหวะ "ซ่งอี้ เร็วเข้า ดูดจ้าวเหม่ยเจวียนเข้าไปในลูกแก้วพลังงานด้วย"

เถาเถามีสกิลหนึ่งที่ถนัดเป็นพิเศษ สกิลนี้มีชื่อว่า 'ฉวยโอกาสซ้ำเติม' เงื่อนไขการใช้งานจะเปิดขึ้นก็ต่อเมื่อระบบเกิดช่องโหว่

ซ่งอี้ลังเลเล็กน้อย "อ้าว แต่ลูกแก้วคริสตัลพลังงานแปลงวิญญาณผีได้ทีละตนไม่ใช่เหรอครับ"

เถาเถา "เก็บหล่อนไว้ก่อนสิ พอลูกแก้วคริสตัลพลังงานแปลงสภาพเสร็จแล้ว ค่อยดูดจ้าวเหม่ยเจวียนต่อ"

เดิมทีตั้งแต่เริ่มด่านที่แล้ว ตัวเกมได้จำกัดไม่ให้ซ่งอี้ดึง NPC เข้าแผนที่ครอบจักรวาลตามใจชอบ แต่การที่เกมสลายตัวไปถือเป็นข้อยกเว้น

ในเมื่อเกมจะใช้การไม่ได้แล้ว งั้นผมเอาของเหลือใช้มารีไซเคิลคงไม่เป็นไรหรอก ขืนทิ้งไว้ก็เสียของเปล่า ๆ

ซ่งอี้จึงรีบเก็บจ้าวเหม่ยเจวียนเข้าไปในแผนที่ครอบจักรวาลทันที

เจียงถงมองดูเจียงเวิ่นที่ตัดสินใจสลายตัวเองไป ในใจพลันรู้สึกขื่นขมขึ้นมาบ้าง

คฤหาสน์สลายไปจนเหลือเพียงแค่พื้นชั้นล่าง เจียงโยวโยวแตกตัวเป็นละอองอนุภาคนับไม่ถ้วนปลิวหายไปท่ามกลางความตื่นตระหนก

สายตาสุดท้ายของเจียงเวิ่นทอดมองมายังเจียงถง คำขอโทษของเขา เจียงถงรับรู้มันได้แล้ว

พอร่างของเจียงเวิ่นเลือนหายไป ร่างของเจียงถงก็เริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองอนุภาคเช่นกัน

ระบบแจ้งเตือนซ่งอี้ว่าถึงเวลาต้องออกจากเกมแล้ว แต่ซ่งอี้ไม่ได้รีบร้อน กลับยื่นมือออกไปทางเจียงถง "ไปกับผมเถอะครับ"

เจียงถงชะงักไป เธอจ้องมองมือที่ซ่งอี้ยื่นมาให้ ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า แล้ววางมือของตนลงบนมือคู่นั้นที่เล็กกว่ามือของเธอเสียอีก

ชั่วพริบตานั้น เจียงถงก็ถูกเก็บเข้าไปในแผนที่ครอบจักรวาล เสี่ยวเป่าที่กำลังอาบน้ำให้สัตว์ที่พ่อจับมาให้อยู่หน้าประตูบ้าน วินาทีถัดมาก็เห็นพี่สาวคนสวยคนหนึ่งโผล่มา

เสี่ยวเป่ารีบวิ่งถลาเข้าไปหาทันที "พี่สาว จะมาเล่นกับผมเหรอฮะ"