ตอนที่ 88
ตอนที่ 88 ถูกตบกลางกองถ่าย
minibunny · 6,551 ตัวอักษร
คนที่เห็นตัวเลขนี้เหมือนกันยังมีเวินหย่า ในฐานะผู้ช่วยของหลินเฉินเฉิน พอเธอได้เจอหูจิ่งเหวิน ทั้งคู่ต่างก็ตกตะลึงกับตัวเลข 94% นี้โดยไม่ได้นัดหมาย
ระหว่างที่หลินเฉินเฉินถ่ายทำต่อ หูจิ่งเหวินก็หาจังหวะปรึกษากับเวินหย่า
พวกเขาสองคนถือเป็นคนที่ใกล้ชิดหลินเฉินเฉินที่สุด ถ้าจะบอกว่าใครเปลี่ยนใจหลินเฉินเฉินได้มากที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นพวกเขาสองคนอย่างแน่นอน
ในเมื่อเกมนี้ไม่มีการแข่งขันระหว่างกัน เวินหย่าจึงยอมแชร์ข้อมูลที่หามาได้ให้หูจิ่งเหวินฟัง
"เมื่อกี้ฉันเพิ่งหาจังหวะค้นข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับหลินเฉินเฉินในอินเทอร์เน็ต เพจแฟนคลับฉันก็เข้าไปดูมาแล้ว ตอนนี้หน้าที่การงานของหลินเฉินเฉินกำลังรุ่ง แถมยังมีผลงานดี ๆ ป้อนเข้ามาเรื่อย ๆ ถึงจะมีข่าวซุบซิบเสียหายประปรายบ้าง แต่นั่นก็เป็นเรื่องธรรมดาของคนในวงการบันเทิง ฉันคิดไม่ออกจริง ๆ ค่ะว่าทำไมค่าการฆ่าตัวตายของหลินเฉินเฉินถึงได้สูงขนาดนี้"
ระบบกำหนดบทบาทให้ผู้เล่นแต่ละคน แต่ไม่ได้มอบความทรงจำของร่างเดิมมาด้วย ข้อมูลและเบาะแสทุกอย่างจึงต้องสืบหาเอาเอง
ฟังเวินหย่าพูดจบ หูจิ่งเหวินก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาเหมือนกัน
"ฝั่งผมก็ไม่มีอะไรที่เป็นประโยชน์เลยเหมือนกัน ข้อมูลส่วนใหญ่ที่บันทึกไว้ในโทรศัพท์ก็มีแต่ตารางงานของหลินเฉินเฉิน"
"ผมลองไล่ดูแชตระหว่างผมกับหลินเฉินเฉินคร่าว ๆ แล้ว นอกจากงานเลี้ยงสองงานที่หลินเฉินเฉินบอกว่าไม่อยากไป นอกนั้นก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลยครับ"
"จะเป็นไปได้ไหมว่าตัวหลินเฉินเฉินเองมีนิสัยค่อนข้างเปราะบาง ดารามักจะมีพวกแอนตี้แฟนหรือซาแซงอะไรทำนองนั้นอยู่แล้ว เธออาจจะทนโดนด่าไม่ไหวหรือเปล่า"
เวินหย่าคิดว่าไม่น่าใช่ จากคลิปสัมภาษณ์ที่ดูมา อีกฝ่ายไม่ได้ดูเปราะบางขนาดนั้น อีกอย่าง ถ้าหลินเฉินเฉินทนเรื่องพวกนี้ไม่ไหวจริง ๆ ก็แค่ออกจากวงการไปก็สิ้นเรื่อง
"ฉันคิดว่าเป็นไปได้น้อยค่ะ คนที่เอาตัวรอดในวงการบันเทิงได้ สภาพจิตใจก็น่าจะเข้มแข็งพอสมควร"
หูจิ่งเหวินมืดแปดด้านขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี
"ช่างเถอะ อย่าเพิ่งไปคิดเรื่องนี้เลย ตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือประคองค่าการฆ่าตัวตายของหลินเฉินเฉินเอาไว้ก่อน อย่าปล่อยให้มันเพิ่มขึ้นไปมากกว่านี้เด็ดขาด"
อีกด้านหนึ่ง การถ่ายทำของหลินเฉินเฉินก็กลับมาดำเนินต่อตามปกติ
หูจิ่งเหวินได้รับโทรศัพท์แจ้งว่า ผู้อำนวยการใหญ่ของไฉจิน เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นบริษัทต้นสังกัดของหลินเฉินเฉิน เดินทางมาเยี่ยมกองถ่าย
ตอนรับสาย หูจิ่งเหวินแอบดีใจอยู่ในใจ การที่ผู้บริหารบริษัทมาเองแบบนี้ ก็น่าจะช่วยปกป้องดูแลหลินเฉินเฉินได้ไม่ใช่หรือ
หูจิ่งเหวินบอกให้เวินหย่าคอยเฝ้าดูอยู่หน้าเซต ส่วนตัวเองออกไปต้อนรับ
ภายในกองถ่าย ถังน่า นักแสดงสาวผู้รับบทนางรอง พอเห็นหน้าหลินเฉินเฉิน โทสะก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ละครยุคสาธารณรัฐที่ถ่ายทำกันอยู่นี้ มีพ่อบุญธรรมของเธอเป็นหนึ่งในนายทุน แม้ในบทหลินเฉินเฉินจะเป็นนางเอก แต่นางรองอย่างเธอกลับมีฉากมากกว่าหลินเฉินเฉินถึงร้อยกว่าฉาก ทั้งพระเอกและพระรองในเรื่องต่างก็ชอบเธอ
บทที่เธอเล่นคือสาวใช้ผู้รักความยุติธรรม ทระนงไม่ยอมคน ทั้งยังเฉลียวฉลาดและมีเสน่ห์ เนื้อเรื่องวางให้เธอต่อกรกับพระเอกที่เป็นคุณชายใหญ่หลายต่อหลายครั้ง จนทำให้เขาได้เห็นเนื้อแท้อันงดงามและตกหลุมรักเธอในที่สุด
ส่วนนางเอกก็เป็นแค่คู่หมั้นของคุณชายใหญ่ผู้เป็นพระเอก
หลินเฉินเฉินมีใบหน้ารูปไข่มาแต่กำเนิด พอสวมชุดสไตล์ยุคสาธารณรัฐ ทั่วทั้งร่างจึงแผ่กลิ่นอายคลาสสิกสูงศักดิ์ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ
แม้เธอจะยอมแต่งหน้าอ่อนเพื่อหลีกทางให้ถังน่า และจงใจเลือกกี่เพ้าสีค่อนข้างเชยมาใส่ แต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้เธอดูด้อยลงเลย ซ้ำยังช่วยขับเสน่ห์ชวนให้น่าทะนุถนอมยิ่งขึ้นไปอีก
ใบหน้าของถังน่าผ่านมีดหมอมา คางแหลมเปี๊ยบ ดวงตากลมโตเป็นไข่ห่าน มองเดี่ยว ๆ ก็นับว่าสวยดีอยู่หรอก แต่พอเทียบกับคนสวยธรรมชาติอย่างหลินเฉินเฉิน ก็เห็นชัดเจนว่าทั้งแข็งทั้งปลอม
ถังน่าคอยค้นดูภาพหลุดและความเคลื่อนไหวของกองถ่ายในอินเทอร์เน็ตทุกวัน แล้วก็พบว่าทุกคนเอาแต่พูดถึงและชื่นชมหลินเฉินเฉิน ทั้งที่เห็นอยู่ชัด ๆ ว่านังผู้หญิงคนนี้ถูกจ้างมาเพื่อเป็นบันไดเหยียบให้แท้ ๆ แล้วทำไมถึงยังมาแย่งสปอตไลต์ของเธอไปได้อีก
ถังน่ารู้สึกคับแค้นใจเป็นที่สุด
ฉากที่กำลังจะถ่ายทำตอนนี้คือฉากที่คู่หมั้นซึ่งรับบทโดยหลินเฉินเฉินบุกมาคิดบัญชีกับเธอถึงบ้านพระเอก ตามบทเดิม หลินเฉินเฉินจะต้องตบหน้าถังน่าหนึ่งฉาด จากนั้นคุณชายใหญ่ก็จะออกโรงมาไล่หลินเฉินเฉินออกไป
ทีมงานสับสเลต กล้องของผู้กำกับจับภาพไปที่ถังน่าและหลินเฉินเฉิน
หลินเฉินเฉินพูดบทตามเนื้อเรื่อง ซึ่งตามปกติ หลังจากพูดประโยค "แกใช่ไหมที่ให้ท่าคู่หมั้นฉัน" จบ เธอก็จะต้องตบหน้าสาวใช้ที่ถังน่ารับบทหนึ่งฉาด
เวินหย่าที่รับหน้าที่ผู้ช่วยถือขวดน้ำให้หลินเฉินเฉิน แอบยืนอยู่ตรงมุมห้อง คอยค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับหลินเฉินเฉิน และคอยชำเลืองดูการแสดงของหลินเฉินเฉินไปด้วยเป็นระยะ
ทว่าในจังหวะที่หลินเฉินเฉินเงื้อมือขึ้นแกล้งทำท่าจะตบ ถังน่ากลับคว้ามือหลินเฉินเฉินไว้หมับ ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าของหลินเฉินเฉินดังเพียะ
หลินเฉินเฉินไม่คิดว่าถังน่าจะเปลี่ยนบทกะทันหัน แรงตบของอีกฝ่ายซัดจนเธอล้มลงไปกองกับพื้น
ความแสบร้อนแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้า ชั่วขณะนั้นเธอถึงกับตั้งตัวไม่ติด
ทุกคนในกองถ่ายต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก คนเขียนบททั้งสองเห็นภาพตรงหน้าก็ถึงกับอึ้งไป บทของพวกเขาไม่ได้เขียนไว้แบบนี้สักหน่อย!
ผู้กำกับรีบสั่ง "คัต" ทันที ก่อนจะเอ่ยถามถังน่าตามมารยาท:
"ถังน่า เกิดอะไรขึ้นน่ะครับ"
ถังน่าไม่ได้รู้สึกผิดกับการกระทำเมื่อครู่เลยสักนิด ซ้ำยังพูดออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจว่า:
"ผู้กำกับคะ ฉันรู้สึกว่าบทตรงนี้มันไม่สมเหตุสมผลค่ะ"
ผู้กำกับ: "ไม่สมเหตุสมผลยังไงครับ"
ถังน่า: "ผู้กำกับคะ สาวใช้ที่ฉันเล่นเป็นคนจิตใจดี สู้ชีวิต แล้วก็ฉลาดนะคะ เธอมาทำงานที่บ้านพระเอกก็เพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง ไม่ได้คิดจะให้ท่าพระเอกเลย พระเอกมาชอบเธอเองต่างหาก พอคู่หมั้นพระเอกโผล่มาก็ด่าว่าเธอให้ท่าพระเอก แถมยังจะลงไม้ลงมือตบเธออีก ถ้ายึดตามนิสัยของสาวใช้ สิ่งที่ไม่ได้ทำเธอไม่มีทางยอมรับแน่ เธอมีศักดิ์ศรีของเธอนะคะ ไม่ยอมให้ใครมาเหยียบย่ำกันแบบนี้หรอกค่ะ"
"ฉันก็เลยคิดว่า บทตรงนี้ควรจะเป็นสาวใช้ที่พอโดนคู่หมั้นพระเอกเหยียดหยามว่าให้ท่า ก็เลยตบสวนกลับไปฉาดหนึ่งต่างหากค่ะ"
ผู้กำกับขมวดคิ้วมุ่น ส่วนคนเขียนบทในกองถ่ายต่างพากันอ้าปากค้าง ยัยถังน่าคนนี้มั่วบทเก่งยิ่งกว่าคนเขียนบทอย่างพวกเขาเสียอีก
หลินเฉินเฉินยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่พูดไม่จา ท่าทางของเธอดูสงบจนน่าประหลาด หากไม่ใช่เพราะรอยฝ่ามือสีแดงก่ำบนใบหน้า ทุกคนคงคิดว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเธอไปแล้ว
เวินหย่าทำได้เพียงยืนเอามือปิดปากอยู่ด้านหลัง ในฐานะผู้ช่วย เธอไม่มีสิทธิ์มีเสียงจะพูดอะไรในสถานการณ์แบบนี้เลยสักนิด
ถึงอย่างนั้นเธอก็คิดว่าผู้กำกับคงไม่เออออตามน้ำไปกับถังน่าหรอก เรื่องนี้มันเหลวไหลเกินไปแล้ว
ถ่ายละครกันส่งเดชแบบนี้ก็ได้เหรอ
แต่แล้วคำพูดของผู้กำกับกลับทำให้เวินหย่าต้องตกตะลึง
ผู้กำกับ: "ที่คุณ... ที่คุณพูดมาก็มีเหตุผล งั้นก็แก้ตามนี้แล้วกันครับ"
เหล่าคนเขียนบทแอบสบตากันเงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไร ราวกับชินชากับเรื่องพรรค์นี้เสียแล้ว
ถังน่าปรายตามองหลินเฉินเฉินอย่างเย่อหยิ่ง แววตาของหลินเฉินเฉินฉายประกายโกรธแค้นวูบหนึ่ง แต่เพียงพริบตาเดียวก็สะกดอารมณ์เอาไว้ได้
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอเจอเรื่องแบบนี้ สมัยที่ยังเป็นเพียงตัวประกอบไร้ชื่อเสียงในวงการบันเทิง เธอก็เจอมันอยู่เป็นประจำ จนกระทั่งเธอแอบตั้งปณิธานกับตัวเองว่าจะต้องก้าวขึ้นมาเป็นดาราดังให้ได้
ตอนนี้เธอได้กลายเป็นนางเอกดาวรุ่งแถวหน้า นึกว่าจะได้ทำตามความฝัน มุ่งมั่นกับการแสดง และไม่ต้องคอยกังวลว่าจะถูกใครรังแกเพราะต่ำต้อยกว่าอีกต่อไป แต่สุดท้ายเธอกลับพบว่าตัวเองยังไร้เดียงสาเกินไป
ที่นี่มันก็คือนรกดี ๆ นี่เอง นับตั้งแต่วินาทีที่ก้าวขาเข้ามา เธอก็กลายเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่ง... เบี้ยที่ไม่มีแม้แต่ทางให้ถอยกลับ
ห้านาทีต่อมา คนเขียนบทก็รีบแก้บทตามไอเดียของถังน่าอย่างรวดเร็ว จากนั้น ถังน่าก็เริ่มเปิดฉากการแสดงอันห่วยแตกของเธอ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น