บทที่ 136 ล้ำลึกเกินไปแล้ว! ก้อนเนื้อมีชีวิตจริงด้วย แถมยังมีเกราะสีเหลืองหุ้ม!

จางเจิ้งไห่ผู้เป็นพ่อไม่ได้มีความรู้เรื่องแพทย์แผนจีนเลยแม้แต่น้อย แต่เขารู้จักสัตว์ดีกว่าใคร ตามปกติแล้ว ถ้าสัตว์มีก้อนเนื้อปูดขึ้นมาตามร่างกาย ถ้าเป็นแบบนิ่มๆ ข้างในก็มักจะเป็นซีสต์ที่เต็มไปด้วยน้ำเหลืองกลิ่นเหม็นคาว ส่วนถ้าเป็นแบบแข็งก็มักจะเป็นก้อนเนื้อหรือกระดูกงอก แล้วไอ้คำว่า ‘กลายร่าง’ มันคืออะไรกัน? นี่มันเรื่องตลกชัดๆ!

“หมอจางคะ... ก้อนเนื้อกลายร่าง? ฉะ... ฉันไม่ค่อยเข้าใจความหมายเลยค่ะ?!” เพื่อนสนิทของฟู่เสี่ยวเซียนก็มีสีหน้างุนงงไม่แพ้กัน ส่วนตัวฟู่เสี่ยวเซียนนั้น ยืนนิ่งเป็นหินไปเรียบร้อยแล้ว สมองของเธอเหมือนจะทำงานหนักจนประมวลผลไม่ทัน คล้ายกับคอมพิวเตอร์ที่ค้างไปดื้อๆ

“ปกติแล้วคุณฟู่มีงานอดิเรกชอบว่ายน้ำใช่ไหมครับ?” จางหลิงชวนไม่ได้ตอบคำถามของเฒ่าจางหรือคนอื่นๆ ที่กำลังสงสัยอย่างเร่งรีบ แต่เขากลับค่อยๆ เอ่ยถามฟู่เสี่ยวเซียนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ใช่ค่ะ ฉันชอบทั้งว่ายน้ำ ดำน้ำ แล้วก็มักจะไปปีนเขาตั้งแคมป์เที่ยวบ่อยๆ ด้วยค่ะ ฉันมั่นใจว่าร่างกายฉันแข็งแรงมากมาตลอดเลยนะคะ หรือว่าหมอจางจะบอกว่าก้อนเนื้อนี้มันเกิดจากการที่ฉันไปว่ายน้ำคะ?” ฟู่เสี่ยวเซียนรู้สึกเหมือนโดนทุบหัวจนมึนงง โลกหมุนเคว้งไปหมด เธอรู้สึกว่าตัวเองมีสุขภาพดีมาตลอดแท้ๆ ไหงจู่ๆ ถึงมีของประหลาดแบบนี้โผล่ขึ้นมาบนร่างกายได้

“อ๋อออ... ชอบว่ายน้ำ ดำน้ำ ปีนเขา ตั้งแคมป์สินะครับ... ถ้าอย่างนั้นคุณฟู่ก็คงจะเป็นพวกชอบตระเวนชิมของอร่อยด้วยใช่ไหมครับ? เคยลองเมนูอาหารดิบๆ ของทางหลิ่งหนานบ้างหรือเปล่า?” จางหลิงชวนมองหน้าฟู่เสี่ยวเซียนพลางยิ้มถามต่อ