บทที่ 137 คนเฒ่าที่ถูกยุคสมัยทิ้งไว้เบื้องหลัง โรคงูสวัดแฝงเร้น!

ตั้งแต่แปดโมงครึ่งจนถึงตอนนี้เกือบบ่ายสามโมงแล้ว การสตรีมสดวันนี้กินเวลายาวนานมากจริงๆ เชื่อว่าตัวหมอเองก็คงจะเหนื่อยล้าพอสมควร ดังนั้น การที่เขาจะยอมรับตรวจคุณยายท่านนี้หรือไม่ จึงเป็นเรื่องที่ยังเดาทางไม่ได้

โอ้โห หมอจางจะตรวจให้จริงๆ เหรอครับเนี่ย? ถ้าตรวจต่อ วันนี้ทุบสถิติเวลาสตรีมยาวนานที่สุดแน่นอนเลย! ด้วยนิสัยของหมอจาง ผมเดาว่าเขาน่าจะรับตรวจให้นะครับ คุณยายนี่ความอดทนสูงจริงๆ นะครับ ฟังจากอาการแล้วไม่น่าใช่เรื่องเล็กๆ เลยนะเนี่ย ทั้งปวดท้องเหมือนโดนผีบีบเอว ทั้งกลางคืนเหมือนโดนเข็มทิ่ม! ถ้าเป็นผมนะ คงวิ่งแจ้นไปโรงพยาบาลตั้งแต่คืนแรกแล้ว! กลัวยมบาลมาเคาะประตูเรียกสุดๆ!! ว่าแต่ไอ้ ‘กระดูกงอก’นี่มันคืออะไรครับ! คนเรามันมีอะไรแบบนี้งอกออกมาได้จริงๆ เหรอ? แปลตรงตัวก็คือกระดูกมันกลายพันธุ์ งอกออกมาเป็นรูปหนามนั่นแหละครับ แน่นอนว่าผมไม่ใช่หมอเลยอธิบายลึกๆ ไม่ได้ คงต้องรอผู้เชี่ยวชาญสายแพทย์มาตอบแล้วล่ะ ถ้าหมอจางรับเคสนี้ ผมเดาว่าเดี๋ยวแกคงอธิบายให้ฟังเองแหละครับ แต่ถ้าไม่รับ ก็แปลว่าคุณยายแกไม่ได้เป็นโรคร้ายแรงอะไร

ภายในห้องสตรีมสด แม้จะมีคนไข้ผ่านมือมาหลายเคส และสตรีมลากยาวมาหลายชั่วโมง แต่ในเมื่อหมอจางยังไม่บ่นเหนื่อย ผู้ชมก็พร้อมจะลุยต่อ แถมหลายคนยังสนใจอาการประหลาดของคุณยายท่านนี้มาก

ณ ที่เกิดเหตุ ทีมงานศูนย์สื่อสารมวลชนหันมาสบตากัน

“หว่านฉิง ให้ฉันช่วยถือกล้องแทนไหม?” จางหลิงชวนสตรีมมานานแค่ไหน ซ่งหว่านฉิงก็ยืนแบกกล้องมานานเท่านั้น เว่ยเสี่ยวหยวนเป็นห่วงกลัวเพื่อนจะทนไม่ไหว จึงเอ่ยปากอาสาช่วย ถึงแม้ฝีมือการถ่ายและมุมกล้องของเธออาจจะสู้หว่านฉิงไม่ได้ แต่ถ้าให้ช่วยถือเธอก็ทำได้ไม่มีปัญหา