บทที่ 138 เด็กน้อยที่ร้องไห้ไม่หยุด กระดูกงอกปริศนา ชีวิตคนสำคัญที่สุด!

“เฮ้อ บ้านใครบ้านมัน พูดลำบากจริงๆ”

ชาวบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองหน้ากันแล้วถอนหายใจยาว

ก็นะ เรื่องภายในครอบครัวคนอื่น ต่อให้พูดไปก็เป็นแค่คนนอก จะไปก้าวก่ายอะไรเขาได้มากนักล่ะ

หือ? ลูกเป็นขนาดนี้ คนในบ้านจิตใจทำด้วยอะไรกันเนี่ย! มีเรื่องอะไรที่พูดลำบาก? เด็กป่วยก็ต้องพาไปหาหมอสิ! ไม่เข้าใจเลย! ที่หลิ่งหนานนี่มีเรื่องอะไรที่พูดไม่ได้ด้วยเหรอ? เฮ้ยๆ บางพื้นที่ บางหมู่บ้าน บางคน อย่าเหมารวมทั้งภูมิภาคสิครับ ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ! ใช่ๆ ทุกที่มันก็มีพวกคนแปลกๆ ที่เราเข้าใจไม่ได้ทั้งนั้นแหละ ดูอย่างคุณลู่กับคุณยายฮงที่บ้านซานเคิงสิ พวกแกก็ดูปกติดีนี่นา! เฮ้อ คนเป็นแม่ทนฟังเรื่องพวกนี้ไม่ได้เลยจริงๆ แค่ลูกร้องไห้แว้บเดียวใจก็เต้นรัวแล้ว พวกเขาทนฟังเสียงลูกร้องแบบนั้นไปได้ยังไงกันนะ

...