บทที่ 141 ของรางวัลจากระบบ! ความจริงปรากฏ! ตำรวจลงพื้นที่ ใครคือฆาตกรตัวจริง!!

การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นเรื่องที่ถูกต้อง แต่การปกป้องตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน โรคภัยไข้เจ็บเป็นสิ่งที่ไม่มีหมอคนไหนสามารถฟันธงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ การไปแข็งข้อปะทะกับคนอื่นแบบนี้ หากเกิดการวินิจฉัยผิดพลาดขึ้นมา เรื่องคงจบไม่สวยแน่ เดิมทีเฒ่าจางคิดว่าลูกชายเป็นคนสุขุมรอบคอบ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ยังต้องฝึกความอดทนเพิ่มอีกเยอะ แถมคำพูดของลูกชายเมื่อกี้ ยังทำเอาเขาถึงกับหูอื้อไปเลย

“เถ้าแก่จาง พ่อไม่ไว้ใจเสาหลักของบ้านขนาดนั้นเลยเหรอครับ?” จางหลิงชวนปรายตามองเฒ่าจางแวบหนึ่ง แล้วถามขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก

“ไม่ใช่ว่าพ่อไม่เชื่อ แต่... เสาหลักของบ้านงั้นเหรอ? ไอ้ลูกคนนี้ เรียนก็ยังไม่ทันจบ ริอ่านจะมาปีนเกลียวซะแล้ว!!” เฒ่าจางกะจะตักเตือนว่าลูกชายทำอะไรวู่วามเกินไป เพราะในเมื่อไม่มีตาทิพย์ จะไปรู้ได้ยังไงว่าสิ่งที่ฝังอยู่ในตัวเด็กคือเข็มเย็บผ้าจริงๆ แต่พอได้ยินลูกชายยกตัวเองเป็นเสาหลักของบ้าน เขาก็ถึงกับคิ้วกระตุก ยังไม่ทันเรียนจบก็ริอ่านจะมาปีนเกลียวซะแล้ว! จะเอาเขาไปไว้ไหนล่ะเนี่ย? ครอบครัวจางทุกวันนี้ก็ยังมีเขาเป็นคนหาเลี้ยงอยู่เลยนะ ยังไม่ทันเรียนจบก็อยากจะเป็นผู้นำครอบครัวแล้ว? รอให้ทำงานหาเงินได้ก่อนเถอะ!

“ฮ่าๆๆ เฒ่าจาง พ่อแค่ท่องคำว่า ‘เชื่อใจ’ ไว้ในใจก็พอแล้วครับ” จางหลิงชวนตบไหล่เฒ่าจางเบาๆ พร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง แน่นอนว่า ไม่ใช่รอยยิ้มแบบพระเอกนิยายหรอกนะ เพราะมันดูเบียวเกินไป รอให้เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับเทพจริงๆ ค่อยทำหน้าแบบนั้นก็ยังไม่สาย

“คำว่าอะไรนะ?” เฒ่าจางทำหน้างงกับคำพูดของจางหลิงชวน