บทที่ 142 สายจากอาจารย์ที่ปรึกษา ตำรวจลงพื้นที่สอบสวน ผลกระทบต่อสังคมเลวร้ายยิ่ง!

“ฮัลโหลครับอาจารย์ พรุ่งนี้ผมจะกลับไปมหาลัยแล้วนะครับ”

จางหลิงชวนไม่คิดเลยจริงๆ ว่าอาจารย์จะโทรมาหา

เขาจำได้ว่าตัวเองบอกอาจารย์ผ่านวีแชทไปแล้วนะ อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาแค่คำว่า ตกลง แล้วตอนนี้โทรมาอีกทำไมกัน หรือว่าจะมีเรื่องอะไรสั่งการเพิ่ม

“รู้แล้วๆ หลิงชวนเอ๊ย ที่ครูโทรมาก็เพราะอยากจะถามว่า พรุ่งนี้เธอมาถึงตั้งสามทุ่มครึ่งมันก็ดึกพอสมควรเลยนะ พอดีครูต้องไปรับเพื่อนที่สนามบินตอนสามทุ่มครึ่งพอดี เลยว่าจะแวะรับเธอไปด้วยเลย เธอว่ายังไงล่ะ”

ปลายสายอย่างเสิ่นฉางหมิงใช้น้ำเสียงอ่อนโยนและถามด้วยท่าทีราวกับกำลังยิ้มแย้ม ทว่าข้างกายเขากลับมีสายตาอันแหลมคมจ้องมองอยู่ ใช่แล้ว เป็นสายตาของคุณนายหวงที่กำลังถือตะหลิวนั่นเอง เธอคือผู้เชี่ยวชาญด้านการปฐมพยาบาลระดับประเทศและได้รับเงินอุดหนุนพิเศษจากรัฐบาล