บทที่ 144 ช่วยชีวิตฉุกเฉิน ฆาตกรเผยโฉม ตำรวจออกแถลงการณ์!

โรงพยาบาล

หูเฟิ่งเจินได้รับการช่วยเหลือฉุกเฉินและล้างท้อง แต่เมื่อรู้ว่ายาฆ่าแมลงที่เธอดื่มเข้าไปคือพาราควอต บรรดาหมอก็ต่างแสดงสีหน้าสิ้นหวัง เพราะยาฆ่าแมลงชนิดนี้ ถึงแม้ตอนนี้จะช่วยชีวิตกลับมาได้ แต่ในความเป็นจริงร่างกายก็เหมือนตายไปแล้ว อย่างมากก็แค่ยื้อชีวิตให้อยู่ต่อได้อีกไม่กี่วันเพื่อสั่งเสียเท่านั้น เพราะยาชนิดนี้ได้ชื่อว่าเป็นยาพิษร้ายแรงที่ทำให้รู้สึกเสียใจแต่ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขได้ คนที่กินยาชนิดนี้เข้าไปจะรู้สึกทรมานจนสู้ตายเสียยังดีกว่า

ไม่นานนัก หลี่หมิงและทีมงานที่ทราบเรื่องก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาล ตอนนี้เรื่องราวได้ขึ้นไปติดสิบอันดับแรกของคำค้นหายอดฮิตบนเวยปั๋วแล้ว อย่าว่าแต่ทั่วทั้งอำเภอชิงเลย แม้แต่เมืองชิงโจวและภูมิภาคหลิ่งหนานก็ได้รับผลกระทบในแง่ลบอย่างหนัก ดังนั้นตอนนี้ทางสถานีตำรวจจึงเผชิญกับความกดดันอย่างมาก หลังจากกลับมาเมื่อคืน พวกเขาก็เริ่มวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของบุคคลที่เกี่ยวข้องทันที

เพราะเด็กไม่มีทางมีเข็มเหล็กงอกออกมาจากร่างกายได้เอง ปัญหาต้องมาจากคนใกล้ตัวเด็กแน่นอน จากการลงพื้นที่ตรวจสอบและสอบถามข้อมูล บ้านของลู่จิ้นหมิงตั้งอยู่บนยอดเนิน ซึ่งบนนั้นมีบ้านอยู่แค่สี่หลัง เดินลงมาอีกสิบนาทีก็จะเป็นบ้านของลู่หย่งหัว ซึ่งตั้งอยู่บริเวณกลางเนินเขา ปกติแล้วแม่ของเด็กจะพาเด็กมาเดินเล่นไกลสุดก็แค่บ้านของลู่หย่งหัว ส่วนคนในหมู่บ้านก็แค่เคยเห็นหน้ากันไม่กี่ครั้ง ดังนั้น ผู้ต้องสงสัยจึงจำกัดวงอยู่แค่บ้านสี่หลังบนยอดเนิน เพราะจากข้อมูลที่ได้รับจากโรงพยาบาล การฝังเข็มเป็นกระบวนการที่ทำอย่างต่อเนื่อง ไม่น่าจะเป็นการฝังรวดเดียวทั้งหมด

ทีนี้ก็มาดูบ้านทั้งสี่หลังบนนั้น บ้านหลังแรกออกไปทำงานต่างถิ่น แทบจะไม่อยู่บ้านเลย จึงไม่มีเวลาลงมือ และไม่เคยสัมผัสกับยุนยุนด้วย บ้านหลังที่สองคือคุณยายที่ป่วยเป็นโรคงูสวัดแฝงเร้น เธอเป็นคนขอร้องให้สัตวแพทย์จางมาดูอาการเด็กเอง ข้อสงสัยนี้จึงถูกปัดตกไป บ้านหลังที่สามคือบ้านของลู่จิ้นหมิง แม่ของเด็กไม่น่าจะทำร้ายลูกตัวเอง พ่อของเด็กยังเป็นผู้ต้องสงสัย ส่วนย่าของเด็กคือเป้าหมายหลักในการสืบสวน บ้านหลังที่สี่คือบ้านของหูเฟิ่งเจิน ครอบครัวของเธออยู่กันพร้อมหน้าห้าคน มีเธอ ลูกชาย ลูกสะใภ้ และหลานสาวอีกสองคน