บทที่ 227 คนไข้รนหาที่ น้ำตาลพุ่งปรี๊ด 20+ แค่น้ำจิ้ม ภาวะเลือดเป็นกรดจากคีโตนต่างหากของจริง!

"พี่จาง! ทางนี้ค่ะ!!"

ในห้องส่วนตัวของร้านอาหารแห่งหนึ่ง

หลานจื่อเวยกำลังโบกมือเรียกจางหลิงชวนอย่างร่าเริง

เนื่องจากพวกเธอเป็นบุคคลสาธารณะ การจะไปนั่งกินข้าวในร้านอาหารทั่วไปมันก็เลยลำบากไปหน่อย ต้องคอยระวังตัวและปิดบังใบหน้าอยู่ตลอด

อย่างเช่นหลานจื่อเวย ถ้าเธอเกิดอยากกินปิ้งย่างขึ้นมา แล้วต้องออกไปซื้อเอง ก็ต้องแต่งตัวมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยทีเดียว