บทที่ 228 กินเหล้ายันเช้า กระอักเลือด ถูกหามส่งโรงพยาบาลอีกรอบ!

"ตาหลียั่วไฉนี่มันยังไงกันเนี่ย! บอกว่าห้ามออกจากโรงพยาบาลแท้ๆ ดึกดื่นป่านนี้แอบหนีไปไหนเนี่ย แถมถึงเวลาหมอมาตรวจแล้วก็ยังไม่โผล่หัวมาอีก" อิ่นเสี่ยวเสี่ยวยืนเท้าสะเอวบ่นอุบอิบ บางทีเจอคนไข้ประเภทนี้ก็เหนื่อยใจจริงๆ นะ

ต่อให้จะแหกกฎแอบหนีออกไป ก็ควรจะรีบกลับมาให้ทันเวลาหมอตรวจตอนเช้าสิ แต่นี่เล่นหายเงียบไปเลย

"ลองโทรหาดูไหมครับ เผื่อแกแอบหนีไปกินเหล้า" ส่วนจางหลิงชวนก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจ การมาตรวจคนไข้ตามหอผู้ป่วยนี่ บางทีก็ทำให้ความดันพุ่งเอาได้ง่ายๆ เหมือนกันนะ

ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าแกคงไม่ได้แอบหนีไปกินเหล้าหรอกนะ เพราะแงเพิ่งจะมีประวัติแผลในกระเพาะอาหารทะลุจนเลือดออกด้วย ขืนไปกินเหล้าเข้าล่ะก็ เรื่องใหญ่แน่ๆ

"เมื่อวานก่อนเลิกงานผมก็เพิ่งจะไปคุยปรับทัศนคติกับแกมาหมาดๆ แกก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่แอบไปกินเหล้าเด็ดขาด ผมว่าไม่น่าจะไปกินหรอกมั้งครับ งั้นเดี๋ยวผมลองโทรหาแกดูแล้วกัน ว่าตอนนี้อยู่ไหน" หมอฟางหยวนพูดขึ้น เขาค่อนข้างมั่นใจในฝีมือการเกลี้ยกล่อมคนไข้ของตัวเองนะ น่าจะพูดจนคนไข้เข้าใจแล้วล่ะ