บทที่ 302 ชีพจรปั่นป่วน เปิดเผยตัวตน สถานการณ์วิกฤต

เฮ้อ ยุคสมัยนี้เป็นเช่นนี้แหละ คุณอยากจะฟูมฟักลูก แต่ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปแล้วลูกอาจจะไม่ประสบความสำเร็จ หรืออาจจะเข้าใจคุณผิด แต่ถ้าคุณไม่ใส่ใจดูแล เด็กคนนั้นย่อมไม่มีทางกลายเป็นคนที่มีคุณภาพได้อย่างแน่นอน จะให้บอกว่ายอมรับชะตากรรมแล้วไม่สนใจลูกน่ะหรือ นั่นมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้นการเป็นพ่อแม่คนมันยากเหลือเกิน

เถ้าแก่เนาได้ยินคำพูดของลูกค้าแล้ว สีหน้าก็ดูเหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุด

จะบอกว่าเข้มงวดกับลูกเกินไปก็ไม่เหมาะ แต่จะไม่สนใจเลยยิ่งไม่เหมาะสม

อนาคตหากต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก สุดท้ายก็ต้องหันกลับมาเกาะพ่อแม่กินอยู่ดี

จะบอกว่าไม่ให้เกาะกิน แล้วคุณจะทำอย่างไรได้ จะปล่อยปละละเลยลูกตัวเองไปเฉยๆ อย่างนั้นหรือ