บทที่ 303 คู่ปรับตัวฉกาจของยมทูตดำขาว ล้อรถแทบไหม้เพื่อส่งโรงพยาบาล เสียงตะโกนก้องในแผนกฉุกเฉิน

เวรเอ๊ย ไม่ใช่แล้ว เพื่อนเอ๊ย คุณ... ให้ตายเถอะ ให้ตายเถอะ... เหล่าลูกค้าที่โต๊ะซึ่งมีฟู่ลิ่วหยงเป็นหัวเรือใหญ่ต่างหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ผ่านไปครู่หนึ่ง แต่ละคนต่างขมวดคิ้ว เงยหน้าขึ้นมองไปทางจางหลิงชวนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย กระทั่งเถ้าแก่ร้านปิ้งย่างที่ค้นหาข้อมูลเสร็จแล้ว ก็มองจางหลิงชวนด้วยความงุนงงเหลือเชื่อ แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน อีกทั้งยังเจือความรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อยอีกด้วย

ให้ตายเถอะ วันนี้ในที่สุดฉันก็ได้รู้ว่า การโม้เป็นเรื่องของทักษะจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคนโม้ได้หน้าตายขนาดนี้ เพื่อนเอ๊ย จางโซ่วอี คือใครกันแน่ นั่นสิ บนเน็ตค้นหาชื่อนี้ไม่เจอเลยสักนิด คุณไม่ได้กำลังหลอกพวกเราเล่นอยู่ใช่ไหม เหล่าลูกค้าที่นำโดยฟู่ลิ่วหยงต่างพากันถามด้วยความมึนงง พูดตามตรง แต่ละคนก็ดื่มกันไปบ้างแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นว่าในวิดีโอมีหน้าตาคล้ายกับชายหนุ่มคนนี้มาก พวกเขาคงไม่มีอารมณ์ดีขนาดนี้แล้ว เพราะหลังจากที่คนดื่มเหล้าเข้าไป มักจะใจร้อน และไม่มีทางยอมรับให้ใครมาล้อเล่นด้วยเด็ดขาด

ชื่อพูดผิดหรือเปล่า หวังโช่วอี้ เถ้าแก่ร้านปิ้งย่างโพล่งขึ้นมาประโยคหนึ่ง เขาคิดว่าตัวเองค้นหาไม่เจอ ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเหมือนกันหมด ไม่มีใครค้นหาเจอเลย

ยังจะสิบสามหอมอีก หวังโช่วอี้... เขาชื่อจางโซ่วอี จางโซ่วอีที่แปลว่าสัตวแพทย์ สัตวแพทย์ที่รักษาโรคให้สัตว์น่ะ ยินเสี่ยวเสี่ยวตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมแต่ละคนถึงทำหน้าตื่นตะลึงและดูแปลกประหลาดขนาดนี้ ที่แท้คือค้นหาชื่อว่าเป็น จางโช่วอี้ แทน ขืนค้นหาเจอสิถึงจะเป็นเรื่องแปลก

อ้อ! จางโซ่วอีที่แปลว่าสัตวแพทย์นี่เอง เถ้าแก่ร้านปิ้งย่างได้ยินดังนั้นก็นึกขึ้นได้ในที่สุดว่าตัวเองค้นหาผิด