บทที่ 385 ยมบาลงัดประตู พยาบาลเดือดพล่าน ปาเนี่ยนเนี่ยนพลิกโฉมหน้าใหม่...

“ว้าย——”

ปาเนี่ยนเนี่ยนที่กำลังอาบน้ำอย่างเพลิดเพลินจู่ๆ ก็สะดุ้งสุดตัว เธอนึกว่าแม้แต่หอพักอาจารย์ก็ไม่ปลอดภัยเสียแล้ว ผลปรากฏว่าพอตั้งสติได้ก็ต้องอ้าปากค้าง คนที่บุกเข้ามาดันเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา! แถมอีกฝ่ายยังมีสีหน้าตื่นตระหนก และสองมือยังเกร็งค้างคล้ายกรงเล็บเหยี่ยวที่กำอะไรบางอย่างไว้อย่างแน่นหนา

“พี่เสี่ยวตาน ทำอะไรคะ!”

ปาเนี่ยนเนี่ยนมองไปที่อาจารย์ที่ปรึกษาของเธออย่างมึนงง ปัจจุบันเธอเรียกอีกฝ่ายว่าพี่เสี่ยวตานไปเสียแล้ว พูดจริงๆ นะ ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้เลยว่าพี่เสี่ยวตานจะเป็นคนซื่อตรงขนาดนี้ รุ่นพี่จางบอกว่าเธอมีความอยากฆ่าตัวตายสูงและมีความสามารถในการเสแสร้งแนบเนียน แถมคณบดีก็ยังกำชับนักหนาว่าให้เฝ้าดูเธอให้ดี แล้วคุณเดาดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกวันนี้เธอเข้าห้องน้ำยังต้องเปิดประตูค้างไว้เลย!! พี่เสี่ยวตานต้องชะโงกหน้ามาจ้องเขม็ง กลัวว่าเธอจะคิดสั้นในห้องน้ำ ทำเอาเธอขี้ไม่ออกเลยทีเดียว!! ก็นะ คนใต้มาอยู่แดนเหนือ โรงอาบน้ำรวมก็ว่าชวนให้กระอักกระอ่วนใจพออยู่แล้ว นี่ยังต้องมาถูกจ้องเวลาขับถ่ายอีก มันก็ต้องมีเกร็งกันบ้าง พอกลางคืนกว่าจะกล่อมพี่เสี่ยวตานได้ก็น้ำตาตกในไปหลายรอบ หน้าต่างห้องน้ำเป็นแบบผลักออกได้ แต่มันมีระบบกันตกเลยเปิดได้แค่ช่องนิดเดียว ในห้องน้ำก็ไม่มีของมีคมอะไรที่ทำให้ตายได้ พี่เสี่ยวตานถึงได้ยอมเลิกจ้องเธอตอนอาบน้ำ เธอไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ! ต่อให้เป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ก็ยังส่งโรงพยาบาลทัน

ด้วยเหตุนี้ อาจารย์ที่ปรึกษาผู้น่ารักที่ห่วงใยชีวิตเธอเหนือสิ่งอื่นใด ก็เลยยอมใช้สมองที่ซื่อตรงของเธอปรับตัวเข้าหาความเป็นมนุษย์ขึ้นมานิดหน่อย ยอมให้เธออาบน้ำแบบปิดประตู แต่เธอกำลังอาบน้ำอย่างสบายใจได้แค่ครึ่งทาง อาจารย์ที่ปรึกษาก็พุ่งพรวดเข้ามาอีก ทำราวกับว่าเธอตายไปแล้วในห้องน้ำเสียอย่างนั้น