บทที่ 390 ไม่ใช่มะเร็งปอด?! สาวน้อยที่มีตุ่มนูนบนผิวหนัง ดวงตาเอกซเรย์ทำเอาหนังหัวชาเป็นครั้งแรก!

หลี่เฟิ่งเฟิ่งมองดูคู่สามีภรรยาลู่ชุ่ยโหรวด้วยความตกตะลึง ชื่อ "สัตวแพทย์จาง" ดูเหมือนจะเป็นฉายาที่ใครต่อใครเรียกคุณหมอเสี่ยวจางกัน

“เป็นสัตวแพทย์เสี่ยวจางค่ะ ระหว่างที่พวกเราทานข้าวกัน ภรรยาผมให้เขาช่วยตรวจให้ เขาดูเพียงแวบเดียวก็บอกว่าลูกในท้องคงรักษาไว้ไม่ได้ แล้วยังบอกอีกว่าภรรยาของผมอาจจะเป็นมะเร็งปอด ให้พวกเรามาโรงพยาบาลเพื่อทำซีทีสแกนแบบปริมาณรังสีต่ำครับ” เหลียนหยางกล่าว ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“นี่... พวกคุณอย่าเพิ่งรีบร้อนนะคะ ดิฉันเข้าใจดีว่าพวกคุณลำบากกันแค่ไหนกว่าจะมีเบบี้ได้สักคน ถึงแม้ว่าซีทีสแกนแบบปริมาณรังสีต่ำจะมีผลต่อทารกน้อยมาก แต่มันก็ยังมีรังสีอยู่ดี ปกติแล้วดิฉันไม่ค่อยแนะนำให้ทำนะคะ ไม่อย่างนั้นลองเปลี่ยนไปทำเอ็มอาร์ไอ (MRI) ดูดีไหมคะ? แม้ความแม่นยำจะสู้ซีทีสแกนไม่ได้ แต่ผลกระทบต่อทารกในครรภ์วัยสี่เดือนกว่าก็น้อยกว่ามากค่ะ” หลี่เฟิ่งเฟิ่งพิจารณาครู่หนึ่งแล้วแนะนำอย่างจริงจัง เพราะการทำซีทีสแกนนั้นมีรังสีจริงๆ

“ตกลงครับ ตกลง พวกเราเชื่อหัวหน้าหลี่ครับ” คู่สามีภรรยาพยักหน้ารับ

“แต่ดิฉันต้องบอกก่อนนะคะ ถึงแม้ตามทฤษฎีแล้วเอ็มอาร์ไอจะแทบไม่มีผลกระทบ แต่ในทางปฏิบัติมันก็ยังมีความเสี่ยงอยู่บ้าง ทว่าดิฉันสงสัยจริงๆ ว่าอะไรคือเหตุผลที่สัตวแพทย์จางใช้ตัดสินว่าภรรยาของคุณเป็นมะเร็งปอดคะ?” พูดตามตรง หลี่เฟิ่งเฟิ่งรู้สึกงงงวยและสับสนอย่างบอกไม่ถูก เรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป