บทที่ 421 เมื่อศาสตราจารย์หัวใจวายเสียชีวิตจากโรคหัวใจวาย หมอคนนี้จากจีน... เขาช่างร้ายกาจเหลือเกิน!

ความทรงจำอันยาวไกลหวนกลับคืนสู่ห้วงคำนึง

ทานากะ นากายามะ นึกย้อนไปเมื่อสิบปีก่อน สมัยที่เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดใส่ขดลวดหัวใจเพราะโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ หลังจากนั้นร่างกายก็ฟื้นตัวดีขึ้น เขาก็รู้สึกว่าสุขภาพแข็งแรงดี จึงค่อยๆ หวนกลับไปใช้ชีวิตในจังหวะเดิมๆ อีกครั้ง เริ่มบ้างาน หักโหมอดหลับอดนอน ทำวิจัย ไต่เต้าขึ้นไปทีละขั้นเพื่อไล่ตามความฝันของตนเอง

ในที่สุด จากหมอตัวเล็กๆ เขาก็ก้าวขึ้นมาเป็นเสาหลักของแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉินประจำโรงพยาบาล ก่อนจะก้าวไปสู่เวทีที่ใหญ่ขึ้น จนกลายเป็นแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉินที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ และเมื่อก้าวไปถึงจุดนั้น ทานากะ นากายามะก็ได้เห็นทิวทัศน์ที่สูงขึ้นไปอีก เขาจึงปรารถนาจะก้าวไปสู่ระดับสากล

เขาไม่ได้เป็นแค่หมอที่มีชื่อเสียงในแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉินอีกต่อไป แต่เป็นหนึ่งในร้อยแพทย์ระดับแนวหน้าของประเทศ เขาเป็นหนึ่งในห้าหมอจากแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉินเพียงไม่กี่คนที่มีชื่อติดอยู่ในร้อยอันดับแรก และสมหวังได้รับเชิญจากสมาคมเวชศาสตร์ฉุกเฉินโลก เขานั่งลงบนที่นั่งอันทรงเกียรติในฐานะแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉินระดับแนวหน้าของโลกในการประชุมวิชาการระดับสูงสุด ได้รับการยอมรับว่าเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงในระดับสากล กระบวนการทั้งหมดนี้ ทานากะใช้เวลาถึงแปดปี

ในฐานะหมอด้านโรคหัวใจและหลอดเลือดในแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉิน เขาเตือนคนไข้อยู่บ่อยครั้งว่า หลังจากผ่าตัดใส่ขดลวดหัวใจแล้ว ต้องหมั่นพักผ่อน ทานอาหารรสอ่อน ห้ามอดหลับอดนอนติดต่อกันเป็นเวลานาน และที่สำคัญต้องทานยาต้านเกล็ดเลือดให้ตรงเวลา เพราะหากหยุดยาขึ้นมา อาจก่อให้เกิดลิ่มเลือดอุดตัน และนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่อาจย้อนคืนได้ แต่ในขณะที่เขาเตือนคนไข้ได้อย่างคล่องแคล่ว ตัวเขาเองกลับอดหลับอดนอน ใช้ชีวิตไม่เป็นเวลา บางครั้งยังต้องไปดื่มสังสรรค์กับรุ่นพี่ในวงการ ยาที่เกี่ยวข้องก็ไม่ได้ทานอย่างสม่ำเสมอ