บทที่ 445 โรงพยาบาลที่สี่ในความสับสน, บทสัมภาษณ์ของวังเฟยเจิ้ง, ความโกรธแค้นของชาวเน็ตทะลุขีดจำกัด!

“ที่รักครับ! คุณดูสิ พ่อดูผิดปกติหรือเปล่าครับ!”

หลังจากขับผ่านถนนในชนบทที่ขรุขระ รถก็แล่นเข้ามาถึงเขตตัวเมืองแล้ว อีกประมาณสิบนาทีก็จะถึงโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่สี่ของเมือง ในตอนนี้รถกำลังจอดรอสัญญาณไฟแดงอยู่ ตลอดทางที่ผ่านมาภรรยาของเขามีอาการใจลอย อาจเป็นเพราะเรื่องที่คุณพ่อเสี่ยงจะมีอาการโรคหลอดเลือดสมองนั้นส่งผลกระทบต่ออาชีพของเธออย่างหนัก เพราะตามตรรกะของเธอแล้ว ในระหว่างที่ทำการบำบัดรักษาอยู่ย่อมไม่มีทางเกิดโรคหลอดเลือดสมองขึ้นได้แน่นอน แต่ในตอนนี้บททดสอบ 120 ของคุณหมอสัตวแพทย์จางกลับตรงกับอาการของพ่อทุกประการ ไม่มีข้อยกเว้นเลยสักข้อ ดังนั้นโอกาสที่จะเป็นโรคหลอดเลือดสมองจึงสูงมาก ไม่แปลกที่ภรรยาจะมีท่าทีผิดปกติไป เพราะความศรัทธาที่ยึดถือมาตลอดเริ่มสั่นคลอน

อย่างไรก็ตาม ในจังหวะที่จอดรถ พานหยงเหลียงก็สังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ เพราะเขามองผ่านกระจกมองหลังแล้วพบว่าพ่อของเขานอนนิ่งอยู่ในท่าที่ดูไร้เรี่ยวแรง มองผิวเผินเหมือนกำลังนอนหลับ แต่ในความเป็นจริงกลับดูไม่เหมือนคนนอนหลับเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนคนหมดสติมากกว่า แถมมือยังดูซีดขาว และริมฝีปากก็ออกไปทางสีม่วงคล้ำ เขาจึงรีบเรียกภรรยาให้ลองดูอาการทันที

“ห๊ะ? พ่อคะ พ่อ!!”

เว่ยเหนียนผิงดึงตัวเองออกมาจากห้วงความคิดอันสับสน สามีสังเกตผ่านกระจกมองหลังอาจจะมีความคลาดเคลื่อนอยู่บ้าง แต่เธอที่นั่งอยู่เบาะหลังกับคุณพ่อ ระยะห่างไม่ไกลกันนัก เธอมองปราดเดียวก็รู้ว่าคุณพ่อของเธอมีอาการผิดปกติไปจริงๆ จากนั้นเธอก็รีบเขย่าตัวท่านทันที