บทที่ 58 สถานการณ์ไม่สู้ดี ทั้งคณะมึนตึ๊บ นี่คุณกำลังเล่นกลอยู่หรือไง!

“ทุกคนครับ หมอจางมาแล้ว! เห็นรถแล้วครับ!”

“ให้ตายเถอะ อาจารย์สายสืบคนนั้นสุดยอดจริงๆ บอกว่าอยู่หมู่บ้านเหอ ตำบลชิงซี ก็อยู่ตรงนี้จริงๆ ด้วย!!”

“ทุกคนจำบทพูดไว้นะ อย่าทำให้อาจารย์สายสืบความแตก ไม่อย่างนั้นคราวหน้าจะไม่มีใครส่งข่าวให้พวกเราอีก”

รถยนต์ไม่สามารถขับขึ้นไปบนสันเขาได้ เมื่อเห็นรถของจางหลิงชวนขับเข้ามา เหล่านักศึกษาแพทย์ที่มารออยู่ที่หมู่บ้านเหอตั้งแต่เช้าตรู่ต่างพากันลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าที่หลากหลาย ทั้งชายและหญิง ล้วนเป็นใบหน้าที่ยังดูอ่อนเยาว์ รวมๆ แล้วประมาณเกือบยี่สิบคนได้

จอดรถเรียบร้อย ระยะห่างจากคอกวัวเหลืออีกประมาณห้าสิบเมตร

“อาจารย์จางคะ ตรงคอกวัวคนเยอะมากเลยค่ะ เราจะเริ่มไลฟ์ตอนนี้เลยไหมคะ?” เฉินเชี่ยนเอ่ยถามหลังจากลงจากรถ

“อาจจะมารวมตัวช่วยกันดึงลูกวัวหรือเปล่า? ไม่แน่ใจเหมือนกัน เถ้าแก่เหอเดินมาโน่นแล้ว เดี๋ยวลองถามเขาดูครับ พวกเราเริ่มไลฟ์กันเลยดีกว่า” จางหลิงชวนเองก็มึนตึ๊บไม่แพ้กันที่เห็นคนเยอะขนาดนี้ ถ้าบอกว่ามีผู้ชายมาสักห้าหกคนเพื่อช่วยดึงลูกวัวอันนี้ยังพอเข้าใจได้ แต่นี่มีทั้งผู้หญิงผู้ชายมากันเพียบมันคืออะไรกันแน่ มามุงดูเรื่องสนุกงั้นเหรอ??

“โอเคค่ะอาจารย์จาง เริ่มไลฟ์นะคะ เตรียมตัว 3, 2, 1!!” ซ่งหว่านฉิงถือกล้องเตรียมพร้อม ต้องขอบคุณเหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้ที่ทำให้หัวข้อสนทนาที่ควรจะดำเนินต่อถูกขัดจังหวะไปได้แบบเนียนๆ

「แถวหน้า!」

「ไลฟ์ทุกวันเลยนะเนี่ย ความถี่สูงมาก ผมชอบ!」

「เช้าวันเสาร์เพิ่งตื่นนอนก็ได้ดูไลฟ์เลย ดีจังๆ!」

ทันทีที่สัญญาณภาพเชื่อมต่อไม่ถึงวินาที 【จำนวนผู้ชมรายการชีวิตประจำวันของสัตวแพทย์จาง: 5 คน】 มีคนเข้ามาทันทีห้าคน เพื่อนแถวหน้าพวกนี้เหมือนสิงสถิตอยู่ในห้องไลฟ์ตลอดเวลาเลยทีเดียว

“สวัสดีเพื่อนๆ ทุกคนครับ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ห้องไลฟ์ของสัตวแพทย์จางครับ วันนี้เราออกตรวจกันแต่เช้า ตอนนี้เรามาอยู่ที่หมู่บ้านเหอ ตำบลชิงซี เพื่อมาดูแม่วัวที่กำลังจะคลอดครับ มาครับ ตามกล้องของพวกเราไปดูข้างในกันเลย พร้อมกับถามเถ้าแก่เหอเจ้าของฟาร์มด้วยว่าตอนนี้ความคืบหน้าการคลอดเป็นยังไงบ้าง” จางหลิงชวนแนะนำสถานที่ เทียบกับวันแรก ตอนนี้เขาดูเป็นธรรมชาติหน้ากล้องมากขึ้นเยอะ

ขณะที่กล้องหมุนไป ก็ไปจับภาพชายวัยกลางคนที่มีทรงผมคล้ายกับ "เทพเมฆาอัคคี" (ตัวร้ายในหนังคนเล็กหมัดเทวดาที่หัวล้านตรงกลาง) เดินตรงเข้ามา

「แม่วัวคลอดลูกเหรอ จำได้ว่าตอนเด็กๆ แม่วัวที่บ้านคลอดลูกลำบาก ตายทั้งแม่ทั้งลูกเลย! เหมือนจะเป็นท้องแรกด้วย เสียดายมาก!」

「ฮิฮิฮิ ขอให้ความรู้หน่อยนะครับ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมส่วนใหญ่พอเกิดมาไม่กี่ชั่วโมงก็วิ่งได้กระโดดได้แล้ว ส่วนที่เหลือก็จะเรียนรู้ทักษะการเอาตัวรอดพื้นฐานได้ภายในหนึ่งเดือน ยกเว้นมนุษย์เรานี่แหละ มนุษย์คือราชาแห่งความเปราะบางในอาณาจักรสัตว์จริงๆ」

「คนที่เดินมานั่นคือเจ้าของฟาร์มเหรอครับ ดูท่าจะหัวล้านไปหน่อยนะ แล้วสังเกตไหมครับว่าข้างหลังนั่นคนเยอะมาก ไม่เคยเลี้ยงวัวเลยอยากถามว่า เวลาวัวคลอดลูกต้องใช้คนช่วยเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?」

「รุ่นพี่จางหล่อจัง! ถึงพี่จะเย็นชาไม่รับแอดหนู แต่หนูจะสนับสนุนพี่ตลอดไป!!」

ในห้องไลฟ์ ตอนนี้มีผู้ชมเข้ามาแล้วกว่าห้าสิบคน คอมเมนต์เริ่มพรั่งพรูมากขึ้นเรื่อยๆ บางคนพอได้ยินว่าวัวคลอดลูกก็นึกถึงเรื่องเศร้าที่บ้านตัวเอง บางคนก็เริ่มให้ความรู้ประกอบ

“หมอจางมาซะทีครับ แม่วัวบ้านผมน้ำคร่ำแตกแล้ว มีอาการเบ่งคลอดมาสามชั่วโมงแล้วแต่ก็ยังไม่ออก ผมรู้สึกว่าท่าทางลูกในท้องน่าจะผิดปกติ” เถ้าแก่เหอวัยห้าสิบกว่าปีที่มีทรงผมเป็นเอกลักษณ์เอ่ยขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

“สามชั่วโมงแล้วยังไม่ออกเหรอครับ? ปกติแล้วถ้าเริ่มเบ่งคลอดเกินแปดชั่วโมงถึงจะนิยามว่าคลอดลำบาก แต่ถ้าลูกวัวติดอยู่นานเกินสี่ชั่วโมง มีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นลูกวัวตายโคมในท้อง งั้นเดี๋ยวพวกเราตามเถ้าแก่เหอไปดูที่หน้างานกันครับ ว่าแต่เถ้าแก่ครับ คนพวกนี้คือคนที่เถ้าแก่จ้างมาช่วยเหรอครับ?” จางหลิงชวนพูดกับกล้องก่อนจะหันไปถามเจ้าของฟาร์มขณะเดินนำเข้าไป คำถามนี้ทำให้เฉินเชี่ยน หวังลี่เว่ย และเสี่ยวหยวนแอบสงสัยตามไปด้วย รวมถึงซ่งหว่านฉิงด้วยเช่นกัน คนพวกนี้คือเหล่านักศึกษาแพทย์ที่เธอแอบไปคุยไว้เมื่อคืนใช่ไหม?

“ผมจะไปมีปัญญาจ้างคนมาช่วยเยอะขนาดนี้ได้ยังไงกันล่ะครับ นั่นน่ะพวกเขามารอหมอจางต่างหาก” เถ้าแก่เหอทรงผมเทพเมฆาอัคคีมองไปที่กลุ่มคนที่ยืนอออยู่หน้าคอกวัวแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแปลกใจ

「?」

「หมายความว่ายังไง?」

「หมอจางจ้างมาเหรอ??」 คนที่มึนตึ๊บคนแรกคือชาวเน็ตในไลฟ์

“หา??” ตามมาด้วยเฉินเชี่ยน หวังลี่เว่ย และเสี่ยวหยวน ส่วนซ่งหว่านฉิงมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่า นี่คือผลลัพธ์จากการที่เธอทำงานหนักมาทั้งคืน โดยเฉพาะชายหน้าเหลี่ยมสวมแว่นที่เดินออกมา คนนั้นแหละคือนักศึกษาแพทย์ A ที่เธอทักส่วนตัวไปเป็นคนแรกเมื่อคืน

ดูท่าคราวนี้จะมีคอนเทนต์เด็ดแล้วล่ะ เพราะการดูวัวคลอดลูกธรรมดาๆ น่ะ มันเทียบไม่ได้เลยกับหัวข้อข่าวที่ว่า ห้องไลฟ์สัตวแพทย์คนหนึ่งกลับมีนักศึกษาแพทย์แห่กันมาดูงานเพียบ

“ผมเหรอ??” จางหลิงชวนทำหน้าฉงน

“หมอจาง ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมเหอเสี่ยวหง นักศึกษามหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์หลิ่งหนาน ตอนนี้กำลังฝึกงานอยู่ที่โรงพยาบาลประชาชนชิงโจวครับ” ในจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มหน้าเหลี่ยมสวมแว่นก็ยื่นมือออกมาทักทายอย่างกระตือรือร้น

“หมอจาง พวกเราเป็นเพื่อนและเพื่อนร่วมรุ่นของเสี่ยวหงครับ ได้ยินมาว่าหมอจะมาไลฟ์ที่หมู่บ้านเหอ พวกเราเลยพากันมาเพราะชื่อเสียงของหมอน่ะครับ”

“หนูเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลอำเภอชิงค่ะ ตามมาเพราะชื่อเสียงของหมอจางเหมือนกัน อยากจะมาดูให้เห็นกับตาว่า เทคนิคการล้างแผลใส่ยาให้ออกมาไม่เจ็บของหมอน่ะทำยังไง!”

“ผมศัลยแพทย์ฝึกงานครับ เมื่อวานดูคลิปการผ่าตัดของหมอจางแล้วนอนไม่หลับเลย เทพเกินไปและเหลือเชื่อมาก! พอเพื่อนบอกว่าหมอจะมาไลฟ์ที่นี่ ผมเลยรีบตามมาเลย!”

...

ที่เกิดเหตุมีคนมารวมตัวกันประมาณยี่สิบกว่าคน มีทั้งชายและหญิง แต่ละคนต่างบอกว่าตามมาเพราะชื่อเสียง บางคนถึงกับโชว์บัตรประจำตัวพนักงานหรือบัตรนักศึกษาให้ดูด้วย พูดจบพวกเขาก็หันไปทางเฉินเชี่ยนแล้วส่งยิ้มให้แบบมีเลศนัย ราวกับจะบอกว่า "เข้าใจตรงกันนะ"

“หืม???” นั่นทำเอาเฉินเชี่ยนที่ยืนอยู่ข้างๆ มึนตึ๊บ หมายความว่ายังไง ทำไมพูดเสร็จแล้วต้องหันมาส่งยิ้มให้เธอด้วย? ยิ้มไม่พอ บางคนยังแอบทำมือส่งสัญญาณ ‘OK’ ให้เธออีกต่างหาก

แต่เธอไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่า ซ่งหว่านฉิงที่กำลังถือกล้องอยู่ แอบก้มหน้าดึงปีกหมวกแก๊ปลงมาปิดหน้าด้วยความรู้สึกผิด เธอเองก็ไม่นึกเหมือนกันว่าจะแห่กันมาเยอะขนาดนี้ ตอนแรกกะว่าจะหว่านแหเผื่อมีนักศึกษาแพทย์สักสามสี่คนมาสร้างความขัดแย้งให้ช่องอาจารย์จางดูมีประเด็น แล้วเธอค่อยเอาไปตัดต่อเป็นวิดีโอเด็ดๆ เธอคุยไปทั้งหมดสี่สิบกว่าคน ใครจะคิดว่าจะมีคนว่างมาจริงๆ ตั้งครึ่งหนึ่ง มันหลุดโลกเกินไปแล้ว! แต่ก็ยังดีที่แต่ละคนรักษาคำพูดที่ตกลงกันไว้

“คุณเหอครับ คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะมาเปิดไลฟ์ที่นี่?” จางหลิงชวนยังคงมึนงง สรุปคือพวกนี้คือนักศึกษาแพทย์ทั้งหมดเลยเหรอ!! ประเด็นคือพวกเขารู้ได้ยังไงว่าเขาจะมาที่นี่? หรือว่าในทีมของเขามีหนอนบ่อนไส้?!

“แหม ช่างประจวบเหมาะจริงๆ ครับ นี่มันหมู่บ้านเดียวกับคุณอาสองของผมเอง พอรู้ว่าคุณอาสองนัดสัตวแพทย์จางไว้ ผมก็เลยไปบอกเพื่อนๆ ผลปรากฏว่าทุกคนสนใจมากเลยนัดกันมาที่นี่ครับ” เหอเสี่ยวหงหน้าเหลี่ยมเอ่ยยิ้มๆ

“อย่างนี้นี่เอง แต่ผมเกรงว่าวันนี้ทุกคนคงต้องผิดหวังแล้วล่ะครับ ปกติแม่วัวคลอดลูกน่ะไม่มีขั้นตอนการลงมีดผ่าตัดหรอก เพราะฉะนั้นเชิญทุกคนกลับไปเถอะครับ” จางหลิงชวนเดินไปที่ข้างตัวแม่วัวพลางลูบท้องของมัน พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด เถ้าแก่เหอเจ้าของฟาร์มพยักหน้าเห็นด้วย คำพูดนี้ถือเป็นคำอวยพรที่เป็นมงคลยิ่งนัก

“เอ่อ...” เหล่านักศึกษาแพทย์มองหน้ากันไปมา หรือว่าวันนี้จะมาเสียเที่ยว

ทีมงานจากศูนย์สื่อสารมวลชนรวมก็เริ่มรู้สึกผิดหวัง

“เฮ้อ... เถ้าแก่เหอครับ สถานการณ์ไม่สู้ดีซะแล้วล่ะ ต้องผ่าครับ” ทว่าในจังหวะที่ทุกคนกำลังอึ้งและทำตัวไม่ถูก จางหลิงชวนที่ขมวดคิ้วแน่นก็ยืนตัวตรงขึ้น เขาถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ

“หา????” วินาทีถัดมา เถ้าแก่เหอมึนตึ๊บไปเลย!! เพิ่งจะเบ่งได้แค่สามชั่วโมง ทำไมจู่ๆ ถึงสถานการณ์ไม่สู้ดีขึ้นมาได้ล่ะ! เขารู้สึกว่ามันก็น่าจะปกติดีนี่นา!!

“หืม???” ขณะที่เหล่านักศึกษาแพทย์ต่างก็ทำหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ไม่ใช่เมื่อกี้เพิ่งจะยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะหรอกเหรอว่าไม่มีขั้นตอนการผ่าตัด!! นี่คุณกำลังเล่นกลหลอกพวกเราอยู่หรือไง!!

...