บทที่ 57 เทพเกินไปแล้ว! ห้องถ่ายทอดสดสัตวแพทย์ แต่นักศึกษาแพทย์แห่มาดูเพียบ!

ใครกันที่ตื่นมาแล้วจะลุกจากเตียงทันที พอมองดูเวลาเห็นว่าเพิ่งจะแปดโมงเช้า จางหลิงชวนที่เพิ่งจะยันตัวลุกขึ้นจึงเอนหลังนอนลงไปใหม่ แล้วเปิดแอปพลิเคชันโต่วอินขึ้นมาดูอย่างสบายอารมณ์

สิ่งแรกที่ต้องทำหลังตื่นนอน คือการเช็กข้อมูลในโต่วอิน

【ชีวิตประจำวันของสัตวแพทย์จาง】 【ยอดถูกใจ: 12,860】, 【เพื่อน: 0】, 【ติดตาม: 0】, 【ผู้ติดตาม: 10,402】

เมื่อเปิดเข้าไปที่หน้าหลัก ข้อมูลส่วนบุคคลก็แสดงผลออกมา สมแล้วที่เป็นนิสิตเกียรตินิยมสายวารสารศาสตร์ วิดีโอสามตัวที่หว่านฉิงลงไปเมื่อเย็นวานนี้ทำผลงานได้ดีเยี่ยมทีเดียว

【1. ออกตรวจวันแรก ถูกบังคับให้ตรวจโรคให้ลูกสาวเจ้าของฟาร์มวัวที่เบื่ออาหาร พอแมะชีพจรดูปรากฏว่า...】 【ถูกใจ: 2,330】, 【คอมเมนต์: 541】, 【บันทึก: 7,019】, 【แชร์: 1,100】 คลิปแรกใช้จุดขายเรื่องการแมะชีพจรคนท้อง หลอกยอดไลก์มาได้สองพันกว่า และยอดบันทึกอีกเจ็ดพันกว่าครั้ง

【2. คุณปู่สติเลอะเลือน เห็นภาพหลอน พอถามไปถามมาที่แท้เป็นพวกนักเที่ยวรุ่นเก๋า แต่สองเรื่องนี้เกี่ยวกันยังไง?】 【ถูกใจ: 9,330】, 【คอมเมนต์: 1,541】, 【บันทึก: 37,019】, 【แชร์: 5,100】 คลิปที่สองนี่หลุดโลกกว่าเดิม เป็นคลิปที่ดังที่สุดในบรรดาสามวิดีโอ ได้ยอดไลก์เกือบหมื่น!! คอมเมนต์พันกว่า เอ๊ะ ยอดบันทึกปาเข้าไปสามหมื่นเจ็ดพันครั้ง สูงกว่าจำนวนผู้ติดตามของเขาเสียอีก เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมคนอาลัยอาวรณ์คลิปนี้กันนัก ดูท่ารสนิยมของชาวเน็ตยุคนี้จะค่อนข้างแปลกใหม่ทีเดียว

【3. ออกตรวจวันที่สอง ทำไมเถ้าแก่เนี้ยเจ้าของฟาร์มวัวถึงยัดซองแดงใบโตให้ผม!】 【ถูกใจ: 1,200】, 【คอมเมนต์: 341】, 【บันทึก: 1,019】, 【แชร์: 600】 ส่วนคลิปที่สาม หว่านฉิงลงภาพตอนเขากำลังตรวจลิ้นให้วัว ตามด้วยภาพอุบัติเหตุหน้าหมู่บ้าน และฉากตอนที่เถ้าแก่เนี้ยพยายามให้ซองแดงก่อนเขาจะกลับบ้าน

ยังมีวิดีโออีกสามตัวที่ยังไม่ได้โพสต์ ได้แก่ คลิปผ่าตัดกระเพาะวัว, คลิปมองปราดเดียวรู้ว่าเลือดออกในสมอง และคลิป "เทพเจ้าแห่งการปั่น" วันละเจ็ดรอบ ซึ่งแต่ละหัวข้อที่ตั้งไว้นั้นช่างดึงดูดใจเหลือเกิน

สรุปได้ว่า คนเราจะดูแค่ภายนอกไม่ได้จริงๆ อย่าเห็นว่ารุ่นน้องซ่งหว่านฉิงคนนี้จะดูเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่หลังจากได้รู้จักกันอย่างลึกซึ้งเมื่อคืน เขาก็เข้าใจแล้วว่าสมองก้อนน้อยๆ ของเธอนั้นซ่อนอะไรไว้มากมายเหลือเกิน ทว่าถึงจะบริหารจัดการด้วยวิธีที่น่าสนใจขนาดนี้ ยอดผู้ติดตามก็เพิ่มขึ้นมาแค่สามสี่ร้อยคนเท่านั้น

"ไม่รู้เมื่อไหร่ผู้ติดตามจะทะลุแสนคนซะที" จางหลิงชวนนวดขมับเบาๆ ปณิธานอันแรงกล้าถูกความจริงตบหน้าจนชาไปหมด สรุปคือ งานที่ดูเหมือนไม่มีเพดานกั้นและใครๆ ก็ทำได้ ความจริงแล้วมันมีกำแพงสูงชันที่สุดซ่อนอยู่

เก้าโมงยี่สิบนาที จางหลิงชวนทิ้งอาหารไว้ให้หมู หมา และไก่ ก่อนจะออกเดินทาง เขาต้องไปรอพวกหว่านฉิงที่ทางเข้าหมู่บ้านเหอก่อน

ณ ศูนย์สื่อสารมวลชนรวม "เชี้ย! ผมบอกได้คำเดียวว่าพี่จางโคตรเทพ ผมไปตรวจที่โรงพยาบาลมาแล้ว หมอบอกว่าเป็นต่อมลูกหมากอักเสบจริงๆ หมอจ่ายยาแก้เสบให้แล้วก็กำชับว่าให้พักผ่อนเยอะๆ ห้ามทำเรื่องอย่างว่าเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเนื้อเยื่อส่วนหุ้มอาจจะฉีกขาดได้ สรุปคือทุกอย่างเป๊ะตามที่พี่จางบอกเลย!" ไม่ใช่แค่เฉินเชี่ยนที่มา แต่หวังลี่เว่ยกับเสี่ยวหยวนก็เตรียมตัวจะลงพื้นที่ด้วย เทียบกับสภาพหดหู่เมื่อวาน วันนี้เสี่ยวหวังพนักงานขับรถดูสดชื่นมีชีวิตชีวาและพูดไม่หยุดปาก!

"หว่านฉิง เป็นอะไรไปจ๊ะ เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอ?" เฉินเชี่ยนผู้ละเอียดอ่อนสังเกตเห็นว่า ซ่งหว่านฉิงผมเผ้ายุ่งเหยิง แถมยังมีรอยคล้ำใต้ตาและดูเพลียมาก จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"เปล่าค่ะอาจารย์เฉิน หนูแค่แปลกที่นิดหน่อยเลยนอนไม่ค่อยหลับน่ะค่ะ" ซ่งหว่านฉิงมองหน้าเฉินเชี่ยนด้วยท่าทางมีพิรุธ

"งั้นถ้าง่วงมากก็นอนพักในรถไปก่อนนะ"

รถเริ่มออกเดินทาง ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ซ่งหว่านฉิงหลับไปครู่หนึ่งจริงๆ พอเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง รถก็ค่อยๆ ชะลอความเร็วและหยุดลง ข้างๆ มีรถบรรทุกคันเล็กจอดรออยู่

"พี่จาง!!" ตรงนั้นคือลานกว้างของโรงโม่ทรายเก่าที่ทางเข้าหมู่บ้านเหอ จางหลิงชวนจอดรถรอซ่งหว่านฉิงและเฉินเชี่ยนอยู่ที่นี่ ไม่นานเขาก็เห็นรถที่ติดตราสัญลักษณ์ของศูนย์สื่อสารมวลชนขับเข้ามา ทันทีที่รถจอด กระจกฝั่งคนขับก็เลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าที่สดใสที่กำลังยิ้มให้เขา

"อ้าว! อะเว่ย พวกคุณมากันหมดเลยเหรอ?" จางหลิงชวนตอนแรกนึกว่าซ่งหว่านฉิงเป็นคนขับและมีแค่เฉินเชี่ยนตามมา นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวหวังกับเสี่ยวหยวนจะมาด้วย

"ฮ่าๆๆ วันเสาร์ว่างๆ เลยอยากมาดูบรรยากาศตอนพี่จางไลฟ์สดๆ ครับ ถือโอกาสมาดูเรื่องสนุกๆ ด้วย!" หวังลี่เว่ยเอ่ยอย่างร่าเริง จะมีอะไรน่าสนุกไปกว่าการมาดูพี่จางไลฟ์ที่หน้างานอีกล่ะ

"งั้นพวกคุณคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ เพราะไม่มีเรื่องสนุกหรือฉากใหญ่โตอะไรหรอก วันนี้เราจะไปที่คอกวัวแยกส่วนตัว ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านแต่อยู่ตรงตีนเขาโน่น แถมงานวันนี้คือการช่วยทำคลอด ไม่มีการลงมีดผ่าตัดอะไรทั้งนั้นครับ" จางหลิงชวนยิ้มตอบ

ไลฟ์วันนี้จะไม่มีฉากผ่าตัด ไม่มีเรื่องเลือดออกในสมองของคุณปู่จ้าว ไม่มีเรื่องเสี่ยวหวังบูชายัญตัวเอง หรืออุบัติเหตุที่ทำให้คนมารุมล้อมเหมือนเมื่อวานแน่นอน การช่วยวัวคลอดลูก ดึงลูกวัวออกมาน่ะคืองานใช้แรงงานล้วนๆ ไม่มีการใช้มีดหมอใดๆ

"อ้าว... อย่างนั้นเหรอครับ เฮ้อ พี่จางกินข้าวหรือยังครับ พวกผมซื้อซาลาเปามาเผื่อด้วย" หวังลี่เว่ยหน้าเสียไปวูบหนึ่ง ก่อนจะยื่นถุงซาลาเปาให้

"ไม่ต้องครับๆ ผมทานมาเรียบร้อยแล้ว" จางหลิงชวนส่ายหน้า เรื่องมื้อเช้าน่ะเขาจัดการเรียบร้อยแล้ว

"คงจะเป็นเต้าหู้ยี้กุ้ยหลินกับข้าวต้มขาวล่ะสิคะ" ซ่งหว่านฉิงที่นั่งอยู่เบาะหลังคนขับเอ่ยขึ้นลอยๆ

"เต้าหู้ยี้กับข้าวต้ม??" ทุกคนในที่นั้นหันมามองหน้ากัน อาจารย์จางใช้ชีวิตเรียบง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

"ฮ่าๆๆ ก็มันสะดวกดีแถมรสชาติก็โอเคครับ เอาเป็นว่าตอนนี้เวลาก็เริ่มสายแล้ว พวกเราออกเดินทางกันเถอะ อะเว่ยขับตามหลังรถผมมานะ จากตรงนี้ขับไปอีกประมาณสิบนาทีก็ถึงครับ" จางหลิงชวนหัวเราะพลางเอ่ย

จะว่าไปทำไมรู้สึกว่าหว่านฉิงดูเพลียๆ นะ? ดูเหนื่อยล้าไปทั้งตัวเลย หรือเมื่อคืนจะมัวแต่ตัดต่อวิดีโอจนดึกดื่นอีกล่ะ? เดี๋ยวต้องหาเวลาคุยกับเธอหน่อย ถ้าไม่ไหวจริงๆ จะได้ลำดับความสำคัญใหม่ สุขภาพต้องมาก่อน พูดตามตรง ตอนแรกที่เขาเข้าร่วมการแข่งขันนี้ก็เพราะความนึกสนุกชั่ววูบ ไม่เคยคิดจะก้าวมาเป็นสตรีมเมอร์เต็มตัว ตอนนี้แค่รวบรวมความนิยมได้บ้าง ได้เงินเล็กน้อยมาจุนเจือครอบครัว เขาก็พอใจมากแล้ว

"ได้ครับ พวกผมจะขับตามพี่ไป" เครื่องยนต์เริ่มทำงาน

"ทำคลอดวัวกลางป่ากลางเขาเหรอเนี่ย รู้สึกว่าไลฟ์สัตวแพทย์จางถ้าไม่ได้ตรวจโรคให้คน มันเหมือนขาดวิญญาณยังไงก็ไม่รู้นะคะ" เสี่ยวหยวนที่นั่งเบาะหน้าก็ดูเหนื่อยหน่ายไม่แพ้กัน วันนี้เธอกะจะมาดูอาจารย์จางโชว์ปาฏิหาริย์รักษาคนอีกรอบ สรุปว่าแห้ว

"คนอย่างพี่จางน่ะขี้งกวิชาเหมือนพวกเด็กเรียนเทพๆ สมัยผมเรียนเป๊ะเลย ปากก็บอกว่าตัวเองไม่เก่งๆ แต่ความจริงมีวิชาดีรักษาคนได้แท้ๆ กลับดึงดันจะเป็นสัตวแพทย์ ไลฟ์รักษาคนไปเลยไม่ดีกว่าหรือไงครับ!!?" หวังลี่เว่ยบ่นอุบอย่างเสียดาย

"สัตวแพทย์ไลฟ์รักษาคนน่ะเป็นจุดขายที่ดีมากจริงๆ และเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่มีสัตวแพทย์คนไหนเลียนแบบเขาได้ด้วย เพียงแต่ดูเหมือนอาจารย์จางจะไม่ค่อยกระตือรือร้นเรื่องรักษาคนเท่าไหร่ พวกเราต้องหาวิธีกระตุ้นให้เขาแสดงจุดเด่นนี้ออกมาให้ได้ หว่านฉิงจ๊ะ ในฐานะที่เรียนนิเทศมาเหมือนกัน พอจะมีไอเดียดีๆ ไหม?" เฉินเชี่ยนที่นั่งเบาะหลังพยักหน้าเห็นด้วย

ส่วนเรื่องไม่มีใบอนุญาตจะเลี่ยงยังไงน่ะเหรอ ง่ายจะตาย ก็ทำให้เป็นการช่วยเหลือแบบจิตอาสาไง ทำงานฟรี ไม่เก็บเงิน ไม่จ่ายยา แต่ประเด็นคือพอได้ยอดคนดูและคอนเทนต์ในไลฟ์ นั่นแหละคือตัวเงินที่แท้จริง สรุปคืออาจารย์จางไม่เสียผลประโยชน์แน่นอน! เฉินเชี่ยนอยากรู้ว่าซ่งหว่านฉิงจะมีวิธีดึงความสามารถพิเศษนี้ออกมาใช้อย่างไร

"เอ๊ะ... เรื่องนั้น..." พอโดนถาม ซ่งหว่านฉิงก็เริ่มทำตัวไม่ถูก

สิ่งที่เธอคิดไว้คือการดึงเอาความขัดแย้งหรือองค์ประกอบที่ตรงข้ามกันเข้ามาในไลฟ์ของอาจารย์จางเพื่อสร้างประเด็นข่าว นี่คือสาเหตุที่เมื่อคืนเธอแอบเผยรหัสที่ตั้งไลฟ์วันนี้ให้กับกลุ่มนักศึกษาแพทย์ กะว่าพอกลับไปตัดต่อจะได้ตั้งพาดหัวคลิปว่า 《เทพเกินไปแล้ว! ห้องถ่ายทอดสดสัตวแพทย์คนนี้ ดึงดูดนักศึกษาแพทย์ให้แห่มาดูงานเพียบ!》 อะไรทำนองนี้ แต่เรื่องแบบนี้จะบอกออกไปไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นถ้ามีคนจากวงการแพทย์โผล่มาจริงๆ เธอจะความแตกทันที ว่าแต่... ก็ไม่รู้ว่าเหล่านิสิตนักศึกษาแพทย์และพยาบาลในชิงโจวที่เธอคุยไว้เมื่อคืน จะมีใครมาถึงที่นี่จริงๆ ไหม ถ้าไม่มาเลยสักคนนี่สิจะหน้าแตก

"เฮ้ย! ทำไมข้างหน้าคนเยอะขนาดนี้ล่ะ!!" ในขณะที่ซ่งหว่านฉิงกำลังอึกอักไม่รู้จะตอบยังไง หวังลี่เว่ยที่ขับรถอยู่ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ

"???" คราวนี้ซ่งหว่านฉิงรีบชะโงกหน้ามองออกไปข้างนอกทันที หัวใจเธอเต้นรัวแรง ให้ตายเถอะ อย่าบอกนะว่าคนที่คุยไว้เมื่อคืนแห่กันมาหมดเลย!! ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เรื่องวันนี้ท่าทางจะบานปลายแน่

...