บทที่ 104 นักแสดงตัวจริงไม่ควรถูกทิ้งให้เสียของ

ประตูสโมสรแสงและเงาถูกผลักเปิดออก ลมหราตรีที่เย็นยะเยือกพัดผ่านเข้ามา

หลินเยี่ยนเดินเข้าไป ภายใต้ทักษะ [ลบเลือนตัวตน] ที่เปิดใช้งานอยู่ เขาเหมือนหยดน้ำที่รวมเข้ากับมหาสมุทร ไม่ดึงดูดความสนใจจากใครแม้แต่คนเดียว

สโมสรดูคึกคักกว่าในความทรงจำของเขาไม่น้อย

กลุ่มวัยรุ่นหน้าแปลกตาหลายกลุ่มรวมตัวกันอยู่ที่บาร์ กำลังถกเถียงกันอย่างตื่นเต้น

"ได้ยินหรือยัง? หลินเยี่ยนที่ได้รางวัลนกนางนวลทองคำคนนั้น ก็มาจากที่นี่แหละ!"