บทที่ 130 ดอกบัวขาวในปลักโคลน

บนโต๊ะครั้งนี้ ไม่มีสเต็ก ไม่มีซิการ์ มีเพียงปืนลูกโม่สีดำเย็นเฉียบกระบอกหนึ่งวางอยู่

พี่คุนนั่งอยู่บนโซฟา มือหมุนไฟแช็กเล่น เปลวไฟวูบไหวส่องสว่างใบหน้าของเขาเดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังตัดสินความเป็นความตายของสัตว์ตัวเล็กๆ "รังเพลิงหกช่อง กระสุนหนึ่งนัด" "ใครเป็นหนอนบ่อนไส้ ให้ฟ้าเป็นคนตัดสิน"

รัสเซียนรูเล็ต บททดสอบความภักดีที่ดั้งเดิมที่สุด และโหดร้ายที่สุด

บรรยากาศทั้งห้องกดดันจนแทบเป็นน้ำแข็งในชั่วพริบตา ลูกสมุนคนแรกที่ถูกเรียกชื่อ หน้าซีดเผือดทันที เขาหยิบปืนขึ้นมาด้วยมือสั่นเทา จ่อขมับตัวเอง หลับตาลง นิ้วสั่นระริกขณะเหนี่ยวไก

"แชะ"