บทที่ 131 ความเสี่ยงที่ถูกเปิดเผย

พอได้ยินคำพูดนั้น เด็กหญิงก็ร้องไห้เสียงดังกว่าเดิม

ภายในใจของฟางจิ้นกำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง แต่สีหน้ากลับแสดงออกเพียงความด้านชาอันเย็นเยียบ เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองเด็กคนนั้นให้เต็มตาอีกครั้ง เขากลัวว่าเกราะป้องกันที่เสแสร้งสร้างขึ้นมา จะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงภายใต้การจ้องมองของดวงตาคู่นั้น

หลังจอมอนิเตอร์ ผู้ช่วยผู้กำกับเหงื่อออกเต็มฝ่ามือ เขาหันไปมองจางจิ้นชวนโดยสัญชาตญาณ เห็นเพียงผู้กำกับจางกอดอก โน้มตัวไปข้างหน้า จ้องเขม็งไปที่หน้าจอไม่วางตา

กล้องซูมเข้าไป จับภาพใบหน้าด้านข้างของหลินเยี่ยน บนใบหน้าที่โครงหน้าชัดเจนเพราะความผอมโซ กล้ามเนื้อกรามข้างหนึ่งกระตุกโดยไม่รู้ตัว นั่นคือการสะกดกลั้นอารมณ์ถึงขีดสุด

เขาทันหันหลังขวับ หันหลังให้สองแม่ลูกคู่นั้น และหันหลังให้ลูกน้องสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา ในวินาทีที่หันหลัง แววตาของเขาฉายแววเจ็บปวดอย่างชัดเจนวูบหนึ่ง ความเจ็บปวดนั้นเกิดขึ้นและจางหายไปในพริบตา เร็วจนแทบจับสังเกตไม่ได้