บทที่ 132 เดิมพันด้วยชีวิต

อากาศในห้องส่วนตัวหยุดนิ่งในพริบตา

ปืนในมือพี่คุนกดหนักๆ ที่กลางหน้าผากฟางจิ้น ปากกระบอกปืนที่ควรจะเย็นเฉียบ ในเวลานี้กลับร้อนลวกดั่งเหล็กเผาไฟจนใจสั่น รูม่านตาของฟางจิ้นขยายกว้างทันที ก่อนจะหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ร่างกายแข็งทื่อเพราะความกลัวสุดขีด

ทว่า ไม่กี่วินาทีต่อมา มุมปากเขากลับค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูฝืนธรรมชาติ เหมือนคนที่ใกล้ตายพยายามรักษาสภาพให้ดูดีที่สุด

หลินเยี่ยนกำลังขบคิดถึงความคิดภายในใจของฟางจิ้นในตอนนี้ ในปืนกระบอกนี้มีกระสุนไหม? หรือจะเหมือนเกมรัสเซียนรูเล็ตคราวก่อน ที่เป็นแค่เรื่องตลกโหดร้าย? ไม่ ครั้งนี้ของจริง กลิ่นคาวโลหะผสมกลิ่นดินปืนมันแรงเกินไป กลิ่นนี้ เขาจำไม่ผิดแน่

เขาควรทำยังไง? ร้องขอชีวิต? แก้ตัว? ไม่ นั่นไม่ใช่ฟางจิ้น ฟางจิ้นคือนักพนันที่ชีวิตไร้ค่า เขาเดิมพันว่าพี่คุนจะตัดใจฆ่าสุนัขที่ "ใช้งานได้ดี" อย่างเขาไม่ลง เขายังมีประโยชน์