บทที่ 160 ดินโคลนที่ "ล้างไม่ออก"

บทสัมภาษณ์พิเศษในรายการ Face to Face ถูกตัดต่อเป็นเวอร์ชันย่อยๆ นับไม่ถ้วนและแพร่กระจายไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังออกอากาศ

"ดินโคลนไม่สกปรก นั่นคือที่ที่อาหารงอกงาม" "การถูกเข้าใจผิด คือชะตากรรมของผู้ส่งสาร"

สองประโยคนี้ ประกอบกับภาพที่หยาบกร้านแต่สมจริงของหลินเยี่ยนในตัวอย่างละคร ถูกผู้ใช้งานบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นต่างๆ นำไปเผยแพร่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีคนนำคลิปแผ่นหลังของเขาที่เข็นรถท่ามกลางพายุทราย ใส่เพลงประกอบเป็นดนตรีซิมโฟนีที่โศกสลดและฮึกเหิม ตั้งชื่อคลิปว่า "การเดินทัพทางไกลของคนคนเดียว" มีคนนำคลิปที่เขานั่งหลังค่อมบนธรณีประตู เคี้ยวถั่วเหลืองอย่างเครื่องจักร มาทำเป็นคลิปวนลูป เสียงพื้นหลังมีเพียงเสียงเคี้ยว "กรุบ" ที่ดังชัดเจน ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยเสียงร่ำไห้ ยอดไลก์พุ่งจากหลักแสนสู่หลักล้าน ผู้คนต่างคลั่งไคล้กันไปหมด

ชื่อของหลินเยี่ยน หลุดพ้นจากป้ายแปะอย่าง "ดาราขายกระแส" และ "จักรพรรดิภาพยนตร์" อย่างสมบูรณ์ ถูกตีความหมายใหม่ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น หากความครึกครื้นของสื่อบันเทิงเป็นเพียงคลื่นระลอกแรก การลงสนามของสื่อทางการ ก็เปรียบเสมือนเรือยักษ์ที่เข้ามากำหนดทิศทางให้กับคลื่นลูกนี้โดยตรง คืนนั้น บัญชีทางการของ CCTV Daily รีโพสต์คลิปตัดต่อช่วงสำคัญที่สุดของการสัมภาษณ์ลงทุกแพลตฟอร์มพร้อมกัน ไม่มีคำวิจารณ์ยืดยาว มีเพียงข้อความสั้นๆ บรรทัดเดียว

"เท้าติดดิน ใจมีแสงสว่าง นี่สิคือแบบอย่างที่นักแสดงรุ่นใหม่ควรเป็น"