บทที่ 166 การประชันคารมในห้องส่งงานกาล่าตรุษจีน

ความคึกคักของคืนข้ามปียังไม่ทันจางหาย สามวันต่อมา หลินเยี่ยนก็บินเดี่ยวมาถึงกรุงปักกิ่งแล้ว

ไม่มีผู้ช่วยติดตาม เขายังคงสวมเสื้อขนเป็ดสีดำที่ดูไม่สะดุดตาตัวเดิม สวมหน้ากากอนามัยและหมวกแก๊ป ปะปนอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่เดินขวักไขว่ เดินออกจากโถงทางเดินสนามบินอย่างเงียบๆ

อาคารสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี สถาปัตยกรรมที่ดูเคร่งขรึมและสง่างามตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บของฤดูหนาว

หลินเยี่ยนเดินผ่านจุดตรวจความปลอดภัย มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งคอยนำทาง ขึ้นลิฟต์ตรงไปยังชั้นบน เมื่อผลักประตูห้องประชุมเข้าไป แรงกดดันที่อธิบายไม่ถูกก็พุ่งปะทะหน้า

ด้านหลังโต๊ะประชุมตัวยาว มีคนนั่งเรียงรายเป็นแถว คนที่นั่งตำแหน่งประธานคือ จางจิ้นซง หัวหน้าผู้กำกับงานกาล่าตรุษจีนปีนี้ เขาอายุล่วงเข้าวัยกลางคน ผมสองข้างขมับมีสีดอกเลาเล็กน้อย กำลังประเมินหลินเยี่ยนที่เดินเข้ามาอย่างเงียบๆ